PIH

PIH: 5 września 2019

PALLOTYŃSKI INSTYTUT HISTORYCZNY

Dzień po dniu. Pallotyńskie kalendarium na 5 września

1999 – Józef kard. Glemp Prymas Polski, wespół z biskupami radomskimi: seniorem Edwardem Materskim i ordynariuszem Janem Chrapkiem, dokonał koronacji cudownego wizerunku Matki Bożej Wychowawczyni w Czarnej.

W Słowie Bożym Prymas Polski mówił o sprawach wychowania, m.in. wskazał na trzy wydarzenia w Ewangelii, w których Maryja występuje jako Wychowawczyni: gdy delikatnie stawia pytanie – Synu, czemuś nam to uczynił?; kiedy nie rozumie słów Dziecka, ale je przyjmuje; gdy zachowuje słowa, czyli uczy się od Jezusa. Pod koniec kazania Prymas nawiązał do obrazu wesela w Kanie i słów Maryi: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie.

Korony zostały pobłogosławione 4 VI 1991 w Radomiu przez Ojca Świętego Jana Pawła II, podczas jego IV pielgrzymki do Polski. Po akcie koronacji i odśpiewaniu "Magnificat", ks. Jan Kudłacik SAC, kustosz Sanktuarium, odczytał tekst oddania parafii pod opiekę Matki Bożej Wychowawczyni i złożył ślubowanie strzeżenia Sanktuarium.

W uroczystości brało udział 13. biskupów, ponad 100. kapłanów i ponad 120 000 pielgrzymów zebranych na placu koronacyjnym. Cała wspólnota seminaryjna z Ołtarzewa, wraz z pallotynkami i Zarządami Prowincjalnymi, uczestniczyła w uroczystości koronacji wizerunku.

***

Inne wydarzenia tego dnia:

1869* – Kapituła Stowarzyszenia wybrała ks. Giuseppe Faà di Bruno na przełożonego generalnego. Funkcję rektora domu w Rzymie i przełożonego generalnego Kongregacji pełnił do 1889. Szczególnie troszczył się o rozwój domów formacyjnych i dobre wychowanie przyszłych kapłanów. Pallotyński historyk ks. Francesco Moccia (†1998) uważał go za „drugiego założyciela” Stowarzyszenia.

1931 – W Chełmnie otwarto pallotyńskie Małe Seminarium im. św. Józefa dla klas niższych (seminarzystów było 24, głównie z Pomorza i Poznańskiego). Klasy wyższe pobierały naukę w Wadowicach na Kopcu. Z powodu dużej liczby zgłoszeń zdecydowano się na budowę w ogrodzie nowego gmachu z wykładowymi salami, zapleczem naukowym i internatem.

1934 – Ks. Norbert Pellowski rozpoczął naukę religii w szkole w Ołtarzewie.

1935 – Ks. Augustyn Rolbiecki przeniesiony został z Ołtarzewa do domu przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie.

1937 – Odbyło się zebranie Miłośników Ołtarzewa w sprawie alei parkowej. Postanowiono aleję wybrukować lub wyłożyć klinkierem, aby było dogodniejsze dojście do kaplicy. Na zebraniu był obecny ks. rektor Stanisław Wierzbica.

1938 – Ks. Stanisław Wojak wyjechał z Ołtarzewa do Chełmna, gdzie był prefektem gimnazjum i drugim radcą domu.
– Ks. Jan Nełkowski rozpoczął uroczystym nabożeństwem rok szkolny dla Ożarowa i Ołtarzewa.
– Zakończono prace przy alei parkowej, które rozpoczęto 11 października ubiegłego roku. Całą aleję wyłożono klinkierem. Seminarium wyłożyło na aleję 700 zł oraz świadczyło pomoc w ludziach i koniach.

1939 – Pod Strońskiem n. Wartą zginął w trakcie walk z wojskiem polskim br. Walter Egner (ur. 1917) z niemieckiej Prowincji Najśw. Serca Jezusa. Pochowany został w Polsce.
Od 4 do 5 IX 1939 Niemcy toczyli pod Beleniem i Strońskiem walki z 30. Pułkiem Strzelców Kaniowskich. Walki prowadzono o umocnienia na linii Warty. Niemcy przerwali polską linię obrony o świcie 5 września.

1959* – Ks. Jan Pawlik został skierowany z Ząbkowic Śląskich do Seminarium w Ołtarzewie na profesora dykcji i śpiewu gregoriańskiego.

1962 – W związku z likwidacją Niższego Seminarium Duchownego w Wadowicach ks. prowincjał Eugeniusz Weron powołał Duszpasterstwo Powołań przy Zarządzie Prowincjalnym w Warszawie. Dyrektorem tej instytucji został wówczas ks. Józef Lesiak, który bardzo dużo sił i czasu poświęcił pracy w duszpasterstwie powołań, zarówno na terenie polskiej Prowincji Chrystusa Króla, jak i całej Polski.

1969 – W Osny, w dniach 31 VIII-5 IX rekolekcje doroczne wygłosił ks. Józef Sadzik. Nauki poprowadził w duchu soborowym i pallotyńskim. Po zakończeniu rekolekcji odbyło się spotkanie w sprawach Regii Miłosierdzia Bożego i Prowincji Chrystusa Króla.

1969* – Ks. Stefan Dusza został naczelnym redaktorem Wydawnictwa Pallottinum, a 1 VII 1970 mianowano go dyrektorem Wydawnictwa. Funkcję tę pełnił do 31 VIII 2008.

1975 – Ks. Leon Bemke obchodził w Osny jubileusz 50.lecia kapłaństwa (a 7 IX w Oignies). Na uroczystościach w Paryżu obecny był ks. infułat Antoni Banaszak, rektor Seminarium Polskiego, i ks. prałat Wiktor Grzesiek. Tego dnia wszyscy członkowie Regii Miłosierdzia Bożego we Francji zakończyli też rekolekcje roczne.

1976 – W Ołtarzewie odbył się Dzień skupienia dla młodzieży, na który przybyło ok. 25 osób.

1978 – W Ołtarzewie, na ręce ks. rektora Romana Foryckiego, br. Lech Kosiński złożył wieczną konsekrację.

1979 – Ks. Feliks Folejewski z osobami świeckimi wyjechał na dwa tygodnie do ZSRR.

1981 – W kościele parafialnym w Osny klerycy: Andrzej Dobek, Tadeusz Krakowski (+1990) i Marek Rajkowski, otrzymali święcenia diakonatu z rąk bpa Pontoise, André Rousseta (†1994).

1982 – W nowym domu rekolekcyjnym w Ołtarzewie, w dniach od 2. do 5. września, odbyły się rekolekcje dla grupy współpracowników pallotyńskich. Kilka serii takich rekolekcji przeprowadzono też w poprzednich miesiącach wakacyjnych.

1990 – W domu formacyjnym w Ząbkowicach Śląskich zmarł br. Błażej Niedziela (ur. 1907 w Wielgich, w diecezji sandomierskiej). Jak dobry ojciec troszczył się o codzienne potrzeby domu i współbraci jako krawiec, furtian, zakrystian i gospodarz. 
Brat Błażej był człowiekiem głębokiej wiary, którą wyniósł z domu rodzinnego. Żywą wiarę i otwartość na ludzi umacniał i doskonalił w nowej apostolskiej i pallotyńskiej rodzinie, która stała się jego domem na całe życie. W jego życiu zawsze na pierwszym miejscu był Bóg, dlatego starał się szukać i czynić to, co się podobało Bogu. Był bardzo pogodnym i pracowitym bratem. Na gospodarstwie odważnie i konsekwentnie realizował wiele dobrych inicjatyw. Piękną cechą br. Niedzieli była towarzyskość. Nigdy nie wymawiał się od braterskiej posługi. Dobrocią i życzliwością zjednywał sobie przyjaciół i współpracowników. Umiał prowadzić dialog z najmłodszymi współbraćmi, dla których był niejednokrotnie doradcą, bratem i powiernikiem. A kiedy odchodził na spotkanie do domu Ojca Miłości, najmłodsi nowicjusze czuwali przy nim dniem i nocą. Potrafił być wdzięczny za każde świadczone mu dobro, zarówno ze strony przełożonych, jak i współbraci.

1991* – Ks. Piotr Czerwonka wyleciał na misje do Papui-Nowej Gwinei, gdzie pracował do 2007. W latach 1997-99 pełnił tam funkcję delegata prowincjała w Delegaturze Matki Bożej Pięknej Miłości.

1992 – W szpitalu w Przysusze zmarł br. Piotr Rzeźnik (ur. 1915 w Kołodnie, w diecezji łuckiej). Był apostołem promieniującym dobrym słowem, zachętą, modlitwą, cierpieniem. Cokolwiek wykonywał, zawsze czynił to rzetelnie, dla Boga – nie dla własnej chwały. Chciał, aby o nim mówiono jak najmniej. Był człowiekiem modlitwy, która płynęła z jego żywej wiary. Z modlitwą na ustach odszedł z tego świata. Odznaczał się pobożnością maryjną, a szczególnie cenił sobie różaniec. Cenił swoje powołanie brata zakonnego i był bardzo szczęśliwy z jego wypełniania.
Miał łatwy kontakt z ludźmi. Lubił opowiadać o różnych wydarzeniach z historii, robiąc to z dużym zaangażowaniem i emocjami. Przedstawiał w sposób wyczerpujący również barwne i bogate swe dzieje przed wstąpieniem do Stowarzyszenia, pełne przeróżnych przeciwności. Chętnie rozmawiał z każdym człowiekiem, dzieląc się z nim radosnymi przeżyciami i życiowymi problemami. Br. Piotr był pracowitym człowiekiem. Gdziekolwiek przebywał, tam pozostawał widome znaki swojej obecności. W Radomiu był przywiązany do ziemi, którą kochał, jak matkę. Cieszył się owocami swojej pracy.

2001* – W Poznaniu odbył się pogrzeb br. Tomasza Sieraka. Uroczystej mszy przewodniczył Marek Jędraszewski, poznański bp pomocniczy. On też wygłosił słowo Boże, w którym rozwinął myśl, że życie i śmierć człowieka podobne są do pieśni, która ma swój początek i ostatni akord. W uroczystościach wzięło udział ok. 70 pallotynów z obu prowincji, liczna rodzina zmarłego, przyjaciele i pracownicy wydawnictwa Pallottinum. Został pochowany w Poznaniu w II kwaterze pallotyńskiej na cmentarzu junikowskim. Nad grobem słowa pożegnania wygłosił ks. prowincjał Tomasz Skibiński.

2004 – W Ołtarzewie, sakrament święceń w stopniu diakonatu przyjęli z rąk bpa Andrzeja Dzięgi, ordynariusza sandomierskiego, alumni: z Prowincji Chrystusa Króla – Piotr Bełczowski, Łukasz Górzyński, Mirosław Grabowski, Tomasz Kazański, Mariusz Leszko, Witalij Siłko; oraz z Prowincji Zwiastowania Pańskiego – Andrzej Lemański, Marcin Motyka, Andrzej Partika, Dariusz Przybyszewski i Piotr Zawada.

2005 – Oficjalnie od 5 września ks. dr Tomasz Skibiński rozpoczął pełnienie obowiązków rektora Seminarium w Ołtarzewie, choć przekazanie władzy miało miejsce kilka dni wcześniej. Stało się tak ponieważ, nowy ks. Rektor obecny był na ogólnopolskim zjeździe rektorów seminariów duchownych w Wadowicach. 
Dotychczasowy przełożony, ks. Marian Kowalczyk, pełnił funkcję rektora przez 9 lat. Wicerektorem Seminarium został ks. dr Sylwester Matusiak, który zastąpił na tym stanowisku dotychczasowego wicerektora ks. dra Krzysztofa Marcyńskiego.

2010 – Kard. Franciszek Macharski przewodniczył Mszy w parafii Matki Bożej Pocieszenia w Krakowie, o godz. 11.30. Był to dzień odpustu parafialnego.

2014 – Rektorem domu na Surcouf w Paryżu został ks. Krzysztof Hermanowicz.

 

Warto dołączyć

Warto wiedzieć

Warto posłuchać

Warto wspomóc

Jak do nas trafić