PIH

PIH: 6 stycznia 2019

PALLOTYŃSKI INSTYTUT HISTORYCZNY

Dzień po dniu. Pallotyńskie kalendarium na 6 lutego

1975* – W Ołtarzewie o godz. 22.00 zmarł kl. Henryk Kęsy (ur. 1952 w Poznaniu). Był aktualnie na trzecim roku studiów seminaryjnych. "Już od dłuższego czasu skarżył się na bóle głowy. Wszechstronne badania nie wykazały jednak przyczyny, a postawiona diagnoza niewiele wyświetliła sprawę".
Był bardzo zdolnym i inteligentnym alumnem, cenionym aktorem teatru seminaryjnego, muzykiem, sportowcem i redaktorem „Naszego Prądu”, aktywnie angażującym się w życie seminaryjne. „Bardzo mu zależało na solidnym wykładzie i studium. […] na serio podchodził do złożonych przyrzeczeń, […] był czytelnym znakiem Chrystusa dla współczesnego człowieka, […] ale nade wszystko odznaczał się żywą wiarą. Dużo się modlił. Nie znosił rutyny. Poszukiwał ciągle nowych form żywej, dynamicznej religijności. […] można powiedzieć: »wcześnie osiągnąwszy doskonałość, przeżył czasów wiele«” (ks. Czesław Parzyszek).

1976 – W pierwszą rocznicę śmierci kl. Henryka Kęsego odprawiono wieczorem Mszę św., w której wzięli udział wszyscy klerycy, siostry pallotynki, matka zmarłego i jego brat. Kurs czwarty przygotował wieczór wspomnień o zmarłym. Odtworzono m.in. niektóre piosenki śpiewane przez zmarłego, a także dwa fragmenty sztuki: "Pieśń o nadziei" i "Sługa Don Kichota".

1977 – Wieczorem, w drugą rocznicę śmierci kl. Kęsego, klerycy zorganizowali nabożeństwo połączone z refleksją nad tajemnicą śmierci.

1978 – W trzecią rocznicę śmierci kl. Kęsego odprawiono Mszę św. koncelebrowaną. Podczas Mszy trzech alumnów podzieliło się swoimi wspomnieniami o zmarłym Henryku. Obecna była matka zmarłego.

Poniżej dołączyłem dwa wiersze nieznanego autora, podpisującego się kryptonimem von. Dołączyłem też fragmenty listu kl. Henryka Kęsego do ks. Henryka Hosera z 22 I 1975 i dwa listy mamy kl. Kęsego, skierowane do br. Leszka Kosińskiego, z kwietnia i czerwca 1979, opisujące czas jej odwiedzin Ołtarzewa – miejsca życia i spoczynku jej ukochanego syna.
Prezentowane niżej teksty zostały wydane w piśmie kleryckim "Nasz Prąd" 1975 nr 3 i 1981 nr 2 (w tym numerze są listy mamy Kęsego).

..."Co robiłam na cmentarzu? Najpierw opowiedziałam Heniowi wszystko, co się u nas działo, od ostatniego mego przyjazdu. Potem różaniec, zapaliłam świecę, pochodziłam między grobami, popłakałam... Zabrałam też gałązkę paproci i włożyłam do książki....

*******************************************************

Inne wydarzenia tego dnia:

1937 – Z okazji rocznicy wyboru pap. Piusa XI (6 lutego 1922) odprawiono w Ołtarzewie uroczystą Mszę św. i odśpiewano Te Deum.
Achilles Ratti był od 1918 wizytatorem apostolskim na Polskę i Litwę, 1919-21 pierwszym nuncjuszem w Odrodzonej Polsce. Jego pobyt w naszym kraju upamiętniają dwie tablice: na domu parafialnym kościoła św. Aleksandra w Warszawie oraz na Bielanach pod Warszawą.
Od 6 II 1922 do 10 II 1939 pełnił w Kościele urząd papieża.

1939 – luty – Do miasta Handlová (węg. Nyitrabánya, niem. Krickerhau) na Słowacji przybył ks. Anton Hanowski wraz z ks. Peterem Hahnem i na obrzeżach miasta wznieśli dom Stowarzyszenia. Księża ci zostali mianowani tam duszpasterzami dla wiernych języka niemieckiego. W latach 1939-42 wybudowali tu kościół pw. Dobrego Pasterza.

1942 – Zmarł w szpitalu kl. Ernst Turowski (ur. 1917 w Osterode, ob. Ostróda), z niemieckiej Prowincji Trójcy Świętej, bratanek ks. Wojciecha Turowskiego. 3 II został ranny nad rzeką Wołchow, podczas blokady Leningradu przez wojska niemieckie. Kl. Ernst od początku wojny został wcielony do armii niemieckiej. Awansował do stopnia feldfebla.

1943 – Za zgodą bpa Jules'a Marie Courcoux, ordynariusza Orleanu, polscy pallotyni podjęli pracę w tym mieście, obsługując przy tym środowiska polonijne w 12 departamentach. Obok pracy na rzecz Polaków zamierzano założyć szkołę dla budzenia powołań kapłańskich wśród młodzieży.

1948* – Do Ołtarzewa, na stanowisko szefa kuchni przybył br. Feliks Holk.

1950* – Pan Kamiński z Warszawy rozpoczął w Ołtarzewie strojenie organów. Pracował tu przez kilka dni.

1958 – Do Rady Generalnej Stowarzyszenia ks. Wojciech Turowski złożył na piśmie rezygnację z urzędu superiora Regii Miłosierdzia Bożego, na który został wybrany w końcu XII 1957. Wtedy też przełożony generalny przedłużył urzędowanie ówczesnemu Zarządowi Regii Miłosierdzia Bożego, aby ks. Turowski mógł do końca lutego 1958 zakończyć swoje sprawy w Rzymie. Powodem rezygnacji był brak zdrowia i praca konsultora w Kongregacji ds. Sakramentów.

1965 – Przełożony generalny ks. Wilhelm Möhler wydał zarządzenie zmiany systemu wyboru przełożonego prowincjalnego i jego rady. Zamiast dotychczasowej nominacji z wyboru Kapituły Generalnej, miała nastąpić nominacja na podstawie głosów doradczych wszystkich członków prowincji. Pierwszym prowincjałem wybranym w ten sposób został ks. Stanisław Martuszewski (19 VII 1965). W skład Zarządu Prowincjalnego weszli wtedy: ks. wiceprowincjał Józef Dąbrowski i radcy: ks. Alojzy Żuchowski, ks. Witold Zdaniewicz i ks. Henryk Kietliński.

1971 – Pan docent XY (nie zapisano danych) z Akademii Medycznej wygłosił w Seminarium wykład, w ramach zajęć z teologii moralnej, na temat: "Zagadnienie aborcji z punktu widzenia medycyny".
– Ks. Roman Forycki rozpoczął w Gdańsku przy ul. Elżbietańskiej rekolekcje dla inteligencji, które trwały do 10 lutego.
– Ks. Eugeniusz Klimiński wyjechał z grupą młodzieży z ATK do Szczyrku.

1973 – Ks. Leszek Malewicz przeszedł do Regii Miłosierdzia Bożego za zgodą ks. prowincjała Józefa Dąbrowskiego.

1974 – W dniach 6-7 lutego odbył się w Ołtarzewie Kurs Apostolstwa Trzeźwości. Wzięli w nim udział alumni, księża z Ołtarzewa i księża rekolekcjoniści z naszych domów pallotyńskich: Ludwik Bajgrowicz, Bogdan Boniewicz, Ludwik Broda, Tadeusz Czulak, Stanisław Stypa, Józef Żemlok, Zygmunt Rut, Józef Stecz i Stanisław Kuraciński. W ramach powyższego kursu odczyty wygłosili: dr J. Fiutowski, dr J. Rybicki, o. dr A. Lisowski, o. B. Sosnowski.

1981 – W Centre du Dialogue na Surcouf wystąpił dziennikarz Jerzy Mond (+2000), z referatem "Polskie duchowieństwo w ruchu oporu [we Francji] w latach 1939-45". Na spotkanie przybyło sporo duchownych, m.in.: ks. Witold Kiedrowski, ks. Rajmund Ankierski i inni; ogółem 80 osób.

1984 – 6 i 8 lutego – W Centre du Dialogue na Surcouf odbyło się spotkanie z Andrzejem Kijowskim, krytykiem literackim i prozaikiem. Po przedstawieniu przez niego listu do przyjaciół pt. "Rozterki Polaków" trwała ożywiona dyskusja w gronie 70 osób. 8 II Kijowski podjął ten temat w Centre du Dialogue na spotkaniu z duchowieństwem okręgu paryskiego – było ok. 20 księży i 3 kleryków.

1984 – W szpitalu w Listrup, w Niemczech, zmarł ks. Wiesław Stężowski (ur. 1953 w Trzetrzewinie k. Nowego Sącza). W RFN leczył się, studiował w Münsterze i prowadził duszpasterstwo wśród Niemców oraz Polaków. Ksiądz Wiesław był człowiekiem energicznym i życzliwym. Odznaczał się wielką wrażliwością na potrzeby bliźnich, a zwłaszcza ich cierpienia, ból i łzy. W czasach seminaryjnych był pomocnikiem ekonoma. Lubiano go za życzliwość, delikatność, brak fasadowości i układów. Nie miał wielkich wymagań dla siebie i chętnie dzielił się tym, co posiadał. Jako kapłan był ceniony przez ludzi, w Poznaniu i Listrup, bo miał wyczucie ludzkich potrzeb i cierpienia. Dali temu wyraz parafianie z Niemiec, urządzając mu w bardzo serdecznej atmosferze iście królewski pogrzeb. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Trzetrzewinie.

1987* – W Sanktuarium Dzieciątka Jezus w North Tonawanda została odprawiona msza pogrzebowa za ks. Franciszka Wadowskiego, profesora Collegium Marianum i Seminarium na Kopcu, duszpasterza polonijnego w USA. Głównym celebransem był bp pomocniczy z Buffalo Bernard Joseph McLaughlin. W liturgii uczestniczyli okoliczni księża diecezjalni, cała wspólnota pallotyńska i przyjaciele ks. Franciszka. Homilię wygłosił ks. Ignacy Curzydło. Spoczął w kwaterze księży w Kenmore (Elmwood Ave. – Mount Olivet Cemetery), obok grobu ks. Ignacego Olszewskiego.

1989 – W Warszawie, po kilkumiesięcznych negocjacjach między władzami państwowymi a kołami demokratycznej opozycji, doszło do inauguracji rozmów przy Okrągłym Stole. W gronie osób uczestniczących w obradach zasiadł także obserwator kościelny, ks. Alojzy Orszulik SAC, delegat z ramienia Episkopatu Polski.

2011 – Ks. Adam Pacuła otrzymał dekret z nominacją na wikariusza biskupiego ds. osób życia konsekrowanego w diecezji Yopougon (Wybrzeże Kości Słoniowej).

2015 - W sali Centre du Dialogue w Paryżu Dorota Sieroń-Gałusek z Krakowa mówiła o ks. Józefie Sadziku SAC jako animatorze sztuki i kultury, założycielu wydawnictwa Editions du Dialogue i inicjatorze pisma "Znaki Czasu" – prezentującego teksty myślicieli i pisarzy religijnych. Tytuł jej wystąpienia brzmiał: "Zapoznany dar albo o potrzebie pójścia śladem księdza Sadzika".


Warto dołączyć

Warto wiedzieć

Warto posłuchać

Warto wspomóc

Jak do nas trafić