Prowincja Chrystusa Króla

PALLOTYŃSKI INSTYTUT HISTORYCZNY

Kalendarium Pallotyńskie na 27 lutego

2019 – Trzech pallotyńskich diakonów obroniło na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, z wynikiem bardzo dobrym, prace magisterskie.

Promotorem prac dk. Dominika Gaładyka SAC i dk. Szymona Pakuły SAC był ks. prof. dr hab. Marian Kowalczyk SAC, zaś dk. Jarosława Dragana SAC – ks. prof. dr hab. Czesław Parzyszek SAC. Komisji przewodniczył ks. dr hab. Tomasz Wielebski.

JUBILEUSZE – ROCZNICE

1951 (75 lat temu) – Przełożona generalna sióstr miłosierdzia m. Róża Kłobukowska, zwróciła się z prośbą do generała Stowarzyszenia ks. Wojciecha Turowskiego o wyznaczenie postulatora do procesu beatyfikacyjnego s. Faustyny Kowalskiej. 22 V 1951 ks. Turowski wyznaczył na tę funkcję ks. Stanisława Suwałę (wicepostulatorami w procesie byli pallotyni: ks. Jan Maćkowski 1951-52, ks. Alojzy Żuchowski 1952-59, ks. Alojzy Misiak 1952-59 i ks. Mieczysław Leszczyński 1956-59).

*******************************************************

Inne wydarzenia tego dnia:

1845 – Prokurator generalny franciszkanów konwentualnych, o. Salvator Cali, przekazał ks. Wincentemu Pallottiemu klasztor i kościół SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie. Franciszkanie przenieśli się do swego klasztoru przy kościele Dwunastu Apostołów. Potwierdził to pap. Pius IX brewem „Cum in agro” z 19 XI 1847, co uwieczniono na tablicy przed wejściem do zakrystii. 

Jednak z powodu koniecznych prac restauracyjnych, przeniesienie Kongregacji z Santo Spirito do nowej siedziby nastąpiło dopiero na początku 1846.

Już w 1844 pap. Grzegorz XVI zdecydował o przekazaniu kościoła i klasztoru dla nowo założonej Kongregacji Księży i Braci współpracowników Apostolstwa Katolickiego Wincentego Pallottiego (pismo sekretarza stanu z 14 IV 1844). Odtąd prokurator generalny franciszkanów konwentualnych miał rokrocznie otrzymywać od Wincentego trzyfuntową świecę woskową.

1938 – Trzydniowe rekolekcje dla kleryków przed przyjęciem niższych święceń rozpoczął w Ołtarzewie ks. Stanisław Szulmiński SAC.

1945 – W niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym w Dachau zmarł br. Stanisław Małaczek (ur. 1917 Mariankach, w parafii Wielgie, w diecezji sandomierskiej). Został aresztowany w Ołtarzewie 23 V 1941 i umieszczony na Pawiaku, a następnie w Auschwitz (nr obozowy 16681) i od 5 VI 1942 w Dachau (nr obozowy 30296). W obozie nabawił się choroby płuc. Zmarł tamże z wyczerpania. 

1960 – W liście z tego dnia dyrektor Pallottinum, ks. Roman Len SAC, napisał o kontaktach ks. Wojciecha Turowskiego z Prymasem Polski Augustem kard. Hlondem: „W latach 1926-32 ks. Wojciech Turowski często przyjeżdżał do księdza Prymasa, z którym przeprowadzał długie konferencje dotyczące Akcji Katolickiej. Ówczesny kapelan księdza Prymasa – obecny arcybiskup poznański ks. dr Antoni Baraniak – przypomina sobie, że „Ksiądz Prymas często prosił ks. Turowskiego o spowiedź…”. Ten sam Arcybiskup wyraził się, że „kim był ks. Turowski i jak bardzo znaczną osobistością w Kościele, z tego sobie sprawy nie zdają nawet sami pallotyni”. Będąc kapelanem księdza Prymasa Hlonda „widział zaufanie ks. Kardynała do ks. Turowskiego, z czego ks. Prymas nie robił żadnej tajemnicy. Ks. Turowski zajmował bardzo dużo miejsca, jak zresztą rzadko kto inny, w aktach prymasowskich. Szkoda tylko, że nie ma całości akt prymasowskich, zaginęły w czasie ostatniej wojny” (Cyt. za J. Dyl, „Pallotyni w Polsce w latach 1907-47”, Lublin 2001).

1971 – W kościele MB Częstochowskiej w North Tonawanda została odprawiona Msza pogrzebowa za ks. Ignacego Olszewskiego, doktora filozofii i teologii, profesora Collegium Marianum, profesora filozofii i psychologii w Seminarium, redaktora prasy katolickiej, kapelana i sekretarza bpa polowego Józefa Gawliny i wojsk lotniczych, duszpasterza polonijnego w Anglii i USA, dyrektora Inter-Catholic Press Agency Inc. w Nowym Jorku. Przy ołtarzu stanęło 7 kapłanów. Kazanie wygłosił ks. Ignacy Curzydło. Straż honorową przy trumnie, nakrytej polskim sztandarem, pełnili członkowie Stowarzyszenia Lotników Polskich z Anglii, mieszkający w okolicach Buffalo. Po modlitwach na cmentarzu w Kenmore (Elmwood Ave. – Mount Olivet Cemetery) zmarłego kapelana pożegnał ceremoniałem wojskowym prezes lotników, po czym padła 3-krotna salwa karabinowa i rozległa się melodia pożegnalna trębacza. Ks. Ignacy został pochowany w kwaterze księży.

1975 – Na rekonwalescencję do Jersey City w USA przybył ks. Roman Tarka. Stowarzyszenie opuścił w 1987 i odtąd pracował jako duszpasterz w USA i na Litwie.

1977 – W dniach 26 – 27 lutego abp krakowski Karol kard. Wojtyła przeprowadził wizytację kanoniczną ośrodka duszpasterskiego Zakopane-Krzeptówki, prowadzonego przez Księży Pallotynów. Ośrodek powstał z podziału zakopiańskiej parafii pw. Najśw. Rodziny, oraz częściowo kościeliskiej, dokonanych mocą dekretu z dnia 1 lipca 1976. Owocem wizytacji kard. Wojtyły było sprawozdanie (akta wizytacyjne Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie i kopia w Archiwum Sekretariatu Prowincji Chrystusa).

1979 – Seminarium ołtarzewskie świętowało imieniny ks. rektora Romana Foryckiego. Cała wspólnota domowa uczestniczyła w uroczystej Mszy św. o godz. 11:30. Był to dzień wolny od wykładów. Seminarium odwiedził ks. prowincjał Henryk Kietliński. Wieczorem alumni przygotowali program artystyczny. Imieniny ks. Rektora połączono też z „tłustym wtorkiem” przed Środą Popielcową.

1980 – W Ołtarzewie wszyscy zainteresowani problematyką korczakowską mogli spotkać się z państwem Miluk (Zygmunt i …), przyjaciółmi i współpracownikami Janusza Korczaka.

1981 – Ks. Stanisław Płoński, z Regii Miłosierdzia Bożego we Francji, wyjechał do Algierii, gdzie przez 4 lata posługiwał katolikom, pracując jednocześnie wśród Polaków i we francuskim duszpasterstwie. O tej pracy w Algierii i o warunkach w jakich przyszło mu pracować pisze ks. Jan Pałyga w publikacji „Duszpasterz Polaków na Saharze” (Warszawa 2005).

1983 – niedziela – Wspólnota parafialna i seminaryjna Ołtarzewa pożegnała na Mszy św. o godz. 10:30 ks. Grzegorza Guzowskiego i ks. Jana Baranieckiego, odlatujących do pracy misyjnej w Brazylii.

1985 – Ks. Kazimierz Orzechowski rozpoczął wieczorem w Ołtarzewie rekolekcje dla alumnów kursów I-V.

1990 – Rada Generalna zatwierdziła wybór kolejnej kadencji Rady Regionalnej Regii Miłosierdzia Bożego w dotychczasowym składzie: ks. superior Marian Faleńczyk, ks. Zenon Modzelewski – pierwszy radca i ks. Witold Urbanowicz – radca. Rada objęła sprawowanie urzędu 31 III.

1990 – Ks. Włodzimierz Mozolewski rozpoczął pracę duszpasterską w Żytomierzu. Mianowano go koordynatorem i przełożonym pallotynów tam pracujących (pismo z 28 IV 1990). Jeszcze tego roku ks. Mozolewski przeszedł na Białoruś, gdzie przez pewien czas (1990-91) pracował duszpastersko w charakterze wikariusza w Baranowiczach.

1993 – Ks. prowincjał Czesław Parzyszek przewodniczył w Ołtarzewie ceremonii wprowadzenia alumnów w posługę akolity (12) i lektora (30).

– Wieczorem w sali teatralnej odbyła się prapremiera Misterium Męki Pańskiej pt. „Weźmijcie Ducha mojego”. Autorem scenariusza i reżyserem był kl. Jerzy Bieńkowski, a muzykę skomponował kl. Andrzej Daniewicz. Misterium było prezentowane w Ołtarzewie w sobotę i niedzielę przez cały okres Wielkiego Postu.

1995 – Alumni Seminarium w Ołtarzewie rozpoczęli poznawanie podręcznika do formacji Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego „Wezwani po imieniu”. W tym celu, w każdy poniedziałek, rano przed śniadaniem, spotykali się w małych grupach, dzieląc się swoimi refleksjami, przeżyciami dotyczącymi treści tego podręcznika.

1996 – Rada Generalna zatwierdziła wynik wyborów do Rady Regionalnej Regii Miłosierdzia Bożego we Francji. Tworzyli ją: ks. Zenon Modzelewski – superior, ks. Marian Faleńczyk – pierwszy radca i ks. Leszek Woroniecki – radca. Równocześnie Rada Generalna wyraziła zgodę na zmianę terminu kadencji Rady Regionalnej Regii Miłosierdzia Bożego we Francji z 1 IV na 25 III.

2008 – W dniach 27 – 29 lutego, w Konstancinie, odbyła się doroczna sesja formacyjna na temat Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego. Po raz trzeci poprowadziła ją dla kleryków kursu pierwszego i drugiego, braci juniorystów, a pierwszy raz dla nowicjuszek i postulantek pallotynek s. Anna Ozon. Program sesji wypełniły referaty i konferencje oraz zajęcia warsztatowe. Referaty na temat apostolstwa wygłosili: ks. Jan Jędraszek, s. Marcelina Chętnik, ks. Roman Forycki, s. Lucyna Trzonkowska, ks. Czesław Parzyszek, ks. Stanisław Rudziński, ks. Mariusz Małkiewicz, s. Blanka Sławińska, ks. Kazimierz Czulak, ks. Zdzisław Słomka oraz członkowie ZAK „Betlejem” w Bielsku-Białej oraz z Warszawy, Zielonki i Bielska-Białej. Po raz pierwszy sesja formacyjna odbyła się poza Seminarium w Ołtarzewie, po to by lepiej poznać powstałe w Konstancinie Centrum Animacji ZAK.

2006 – W Ołtarzewie, w uroczystościach pogrzebowych ks. Stanisława Kuracińskiego, rekolekcjonisty, profesora dogmatyki w Ołtarzewie, sekretarza prowincjalnego ds. misji i organizatora misji pallotyńskich, radcy prowincjalnego, współorganizatora drukarni i dyrektora wydawnictwa Pallottinum II wzięło udział 6 biskupów, ponad 220 księży i wielka liczba ludzi bliskich zmarłemu. Przed rozpoczęciem liturgii pogrzebowej przybył kard. Józef Glemp, który odmówił z wiernymi za zmarłego dziesiątek różańca i wspomniał jego zasługi. Mszy pogrzebowej przewodniczył nuncjusz apostolski w Polsce, abp Józef Kowalczyk, a homilię wygłosił przybyły z Rzymu abp Henryk Hoser, sekretarz pomocniczy Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów i dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych. Współkoncelebrowali bpi: Antoni Pacyfik Dydycz z Drohiczyna, Alojzy Orszulik i Józef Zawitkowski z Łowicza oraz Marcjan Trofimiak z Łucka. Został pochowany na ołtarzewskim cmentarzu, w kwaterze pallotyńskiej, obok grobu ks. Henryka Cabały, misjonarza.

2008 – Na Kopcu odbyły się uroczystości pogrzebowe śp. br. Zygmunta Szponara. Został pochowany na tamtejszym cmentarzu.

2009 – Na deskach Teatru Seminaryjnego miała miejsce prapremiera Misterium Męki Pańskiej pt. „Ten, który ciebie nie potępił”, przygotowana przez alumnów WSD w Ołtarzewie.

2010 – W dniach 25-27 lutego, w Domu SAC w Wadowicach, odbyło się spotkanie formatorów pallotyńskich z Polski, Ukrainy, Białorusi, Czech i Słowacji. Obecnych było łącznie 17 współbraci SAC – 11 z Prowincji Warszawskiej i 6 z Prowincji Poznańskiej; 7 sióstr Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego, 8 członków Sekretariatu Generalnego ds. Formacji oraz dwóch Prowincjałów, ks. Józef Lasak (WA) i ks. Kazimierz Czulak (PN). Spotkanie zostało zorganizowane przez oba Sekretariaty ds. Formacji Prowincji Polskich, a przewodniczyli mu ks. Mariusz Małkiewicz i ks. Marek Chmielniak oraz siostra Ewa Brandt z Rady Prowincjalnej Sióstr Misjonarek SAC, która jest również odpowiedzialna za formację. Eucharystii na zakończenie przewodniczył ks. Jacob Nampudakam, Radny Generalny i Sekretarz Generalny ds. Formacji, oraz Prowincjałowie. (pb)

2011 – W domu opieki, prowadzonym przez siostry św. Józefa, w Rochester w USA, zmarł ks. Mieczysław Ignacy Curzydło (ur. 1913 w Lgocie k. Wadowic, w przysiółku Podlas, w parafii Witanowice, w diecezji krakowskiej), od 1943 duszpasterz w USA. Został pochowany na Calvary Cemetery w Canandaigua.

W 1949 był współzałożycielem domu w North Tonawanda i został jego pierwszym rektorem. Od 1962 był kapelanem na kontrakcie w szpitalu dla weteranów w Buffalo (VA Medical Center), a w latach 1978-2003 w szpitalu w Canandaigua NY (Veterans Hospital), gdzie zamieszkał, początkowo na pełnym etacie, a w latach 1999-2003 przez 20 godzin tygodniowo. Po przejściu na emeryturę zamieszkał w tym szpitalu, w domu dla starszych i sprawnych osób, gdzie codziennie odprawiał mszę dla ludzi w swoim pokoju, a w niedziele w sali tego domu (do 11 XI 2006). Od 24 XI 2006 mieszkał w domu opieki prowadzonym przez siostry św. Józefa w Rochester, który zapewniał mu pomoc medyczną i możliwość celebrowania Eucharystii. 

Gdziekolwiek pracował, zawsze pamiętał o słowach matki z ostatniego pożegnania, które były dla niego drogowskazem życia: „Dziecko, ja od ciebie nic nie chcę, jednego tylko pragnę: bądź wierny twemu powołaniu”. Świadomość wierności Chrystusowi nie pozwoliła mu oddać się wypoczynkowi mimo podeszłego wieku. Stale głosił orędzie Chrystusa, całkowicie ufając Bożej Opatrzności. 

2012 – W dniach 27 II – 2 III w Gdańsku odbyło się spotkanie Sekretariatu Generalnego ds. Apostolstwa. Członkowie Sekretariatu chcieli poznać miejsce, gdzie pallotyni od 1983 prowadzą we współpracy z pallotynkami oraz osobami świeckimi, formowanymi w duchu Zjednoczenia, zespołową opiekę paliatywno-hospicyjną i szereg działań z udziałem wolontariatu. Członkowie Sekretariatu odwiedzili też ośrodek resocjalizacyjny w Elblągu, prowadzony przez Karan oraz spotkali się z dwoma wspólnotami pallotynów i wspólnotą pallotynek – w Gdańsku.

2014 – Na zakończenie VIII Pallotyńskiego Kongresu Misyjnego – którego tematem przewodnim było „Ożywienie wiary i rozbudzenie miłości: prorocki wymiar Kościoła w Afryce” – w Centrum św. Wincentego Pallottiego w Kigali w Rwandzie, ks. Jerzy Limanówka, wicesekretarz ds. misji Prowincji Chrystusa Króla i prezes Fundacji Salvati, w ramach wygłosił prezentację na temat pallotyńskiego wolontariatu misyjnego, jego znaczenia i wagi dla naszej pallotyńskiej rodziny. Siostra Marta Litawa, pallotyńska misjonarka z regionu Rwanda/DR Kongo, przedstawiła natomiast pracę wykonywaną przez Siostry w Afryce, która obejmuje trzy ważne aspekty: zdrowie, edukację i pracę społeczno-duszpasterską. (pb)

2025 – Sukces Pallotyńskiego Biura Pielgrzymkowego Peregrinus: zostało wyróżnione na dorocznej Galii TOP Agent Polskich Linii Lotniczych LOT. (pb)

ks. dr Stanisław Tylus SAC / ks. mgr lic. Piotr Bełczowski SAC (aktualizacja) – Pallotyński Instytut Historyczny