Prowincja Chrystusa Króla

PALLOTYŃSKI INSTYTUT HISTORYCZNY

Kalendarium Pallotyńskie na 3 października

2000 – Zmarła s. Wanda Bielińska, pallotynka (ur. 1907 w Kunowie, w archidiecezji gnieźnieńskiej). Przepracowała w Seminarium w Ołtarzewie ponad 30 lat (1949-54, 1957-58, 1962-94). W 1987 świętowała tu swój złoty jubileusz i 30-lecie pracy w ołtarzewskim domu. Ponadto na rzecz pallotynów pracowała jako kucharka w parafii Chrystusa Króla w Gdańsku (1945-49) i w Częstochowie (1954-55).

Siostra Wanda była pracowita i odpowiedzialna za powierzone jej zadania. Z natury była poważna i melancholijna. W kontaktach z innymi była uczynna, życzliwa i bezkonfliktowa, budząc zaufanie wśród dzieci, starców i pracodawców. Ceniła sobie nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego i Maryi. Często powtarzała słowa „Jezu, ufam Tobie”. Swoją chorobę i cierpienia ofiarowywała za Zgromadzenie. Za wszystko dziękowała. Dla wielu pokoleń pallotynów była znana przez cichą i ofiarną pracę na rzecz Seminarium w Ołtarzewie.

JUBILEUSZE I ROCZNICE

1976 (50 lat temu) – W Ołtarzewie Dzień skupienia dla młodzieży prowadził ks. Stanisław Kobielus.

1926 (100 lat temu) – W niedzielę po południu uczniowie Collegium Marianum z Kopca odbyli pielgrzymkę jubileuszową do kościoła parafialnego w Kleczy.

*******************************************************

Inne wydarzenia tego dnia:

1927 – Wieczorem do Ołtarzewa przybyli na stałe klerycy z Suchar. Nowo przybyłych powitał ks. rektor Franciszek Kilian i ks. senior Alojzy Majewski wraz z braćmi.

1928 – W Ołtarzewie uroczyście obchodzono wspomnienie św. Teresy od Dzieciątka Jezus. O godz. 10.00 odbyła się akademia w sali wykładowej nowicjuszy. Program jej obejmował: referat, odczyt trzech wierszy, śpiew chóru i solo przy akompaniamencie harmonii i skrzypiec; na zakończenie odśpiewano wspólnie pieśń do św. Teresy.

1937 – Członkowie domu ołtarzewskiego angażowali się w następujących pracach apostolskich: ks. Stanisław Czapla prowadził rekolekcje dla zelatorów z Warszawy; ks. Stanisław Szambelańczyk uczestniczył w odpuście parafialnym w Błoniu; ks. ekonom Norbert Pellowski sędziował w Ożarowie na popisach strażackich; ks. Stanisław Szulmiński prowadził dzień skupienia dla braci; ks. rektor Stanisław Wierzbica, ks. Franciszek Kilian i ks. Jan Nełkowski byli na procesji różańcowej w Żbikowie, a kilku braci wyjechało z kalendarzami na kolportaż.

1938 – W Seminarium w Ołtarzewie rozpoczął się rok akademicki. Uroczystą Mszę św. odprawił i kazanie wygłosił ks. rektor Stanisław Wierzbica.

1939 – Wśród aresztowanych przez Niemców zakładników znaleźli się pallotyni: ks. Władysław Czubek, ks. Alojzy Majewski (zwolniony 11 X), ks. Stefan Treuchel (osadzony już  2 X), ks. Augustyn Werochowski, ks. Stanisław Wierzbica, kl. Stanisław Suwała, kl. Alojzy Żuchowski, br. Paweł Krawczewicz, br. Kazimierz Szafrański i kilku braci będących w drodze do Ołtarzewa. Wszyscy uwięzieni przebywali na Pawiaku do 15 X. Wtedy ich zwolniono.

1957 – W Osny na ręce ks. superiora Leona Bemkego profesję wieczną złożyli: kl. Jan Kończak i br. Franciszek Zbrojny.

1962 – Ks. prowincjał Eugeniusz Weron wydał list „Do wszystkich przełożonych i członków Polskiej Prowincji Chrystusa Króla”, w którym omawiał wydarzenia soborowe. M.in. pisał: „W czasie dni skupienia Wyżsi Przełożeni Zakonów Męskich postanowili włączyć swoje rodziny zakonne w nurt modlitwy i pokuty zaleconej przez papieża Jana XXIII oraz przez Episkopat Polski, nazwanej u nas mianem: »Czuwanie soborowe«”. Pallotynom został przydzielony na „czuwanie” 22. dzień każdego miesiąca. Okoliczność ta pozwalała połączyć „Czuwanie soborowe” z ideą pallotyńską i zarazem z przygotowaniem bliższym na nadchodzącą uroczystość kanonizacyjną Założyciela. W liście były konkretne wskazania odnośnie do obchodów „Czuwania soborowego”. Najważniejszym z nich było spotkanie na Jasnej Górze wszystkich przełożonych pod przewodnictwem ks. E. Werona 22 X 1962, podczas którego wygłosił on konferencję „Przygotujmy serca nasze”.

1972 – Do pracy w USA dotarł z Polski ks. Seweryn Koszyk. (pb)

1977 – Na spotkaniu z alumnami ks. Julian Warzecha podzielił się swoimi spostrzeżeniami z Kongresu Biblistów, jaki odbył się na Górze św. Anny.

1978 – W dniach 3 – 5 października Sekcja Miłosierdzia Bożego Instytutu Apostolskiego przy Wyższym Seminarium Duchownym SAK w Ołtarzewie, zorganizowała dla uczczenia 40-lecia śmierci s. Faustyny Kowalskiej Sympozjum teologiczne, połączone z pielgrzymką do grobu Sługi Bożej.

Hasłem przewodnim Sympozjum były słowa: „W Miłosierdziu Bożym – pokój i zbawienie”. Wygłoszono następujące referaty:

===3 października:

-Wprowadzenie – ks. prowincjał Henryk Kietliński;

-„Profetyzm i pedagogiczne znaczenie orędzia Bożego przekazanego przez s. Faustynę” (ks. prof. Franciszek Cegiełka, Filadelfia);

-„Mesjanistyczny charakter rozwoju kultu Miłosierdzia Bożego objawionego w Chrystusie” (ks. prof. Wincenty Granat, KUL);

-„Pokój świata a Miłosierdzie Boże” (dr J. Wesołowski, Olsztyn);

-„Rola laikatu w Ruchu Miłosierdzia Bożego” (ks. dr Eugeniusz Weron, Ołtarzew);

-Msza św. koncelebrowana pod przewodnictwem i z homilią abpa Henryka Gulbinowicza, metropolity wrocławskiego.

===4 października:

-„Nurt eschatologiczny we współczesnym chrześcijaństwie a Miłosierdzie Boże” (ks. dr Lucjan Balter, Ołtarzew);

-Msza św. koncelebrowana pod przewodnictwem i z homilią bpa dra Edwarda Kisiela, administratora apostolskiego w Białymstoku;

-„Jak śp. ks. M. Sopoćko widzi s. Faustynę” (ks. dr S. Strzelecki, Białystok).

W Sympozjum wzięło udział ok. 30 księży spoza ołtarzewskiego Seminarium oraz ok. 80 osób świeckich. Nad całością od strony organizacyjnej czuwał ks. dr Anastazy Bławat.

W pierwszym dniu trwania Sympozjum uczestnicy obejrzeli też film mówiący o obchodach Milenium w Polsce, w drugim zwiedzili wystawę przygotowaną przez p. Tadeusza Kościelniaka, a na zakończenie, w Krakowie, wysłuchali akademii ku czci sługi Bożej s. Faustyny. Wystawa ukazała Miłosierdzie Boże w różnych aspektach życia ludzkiego, akademia – osobę s. Faustyny na tle posłannictwa Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia i posłanniczej roli osobistego powołania.

W drugim dniu, po kolacji, nastąpił wyjazd-pielgrzymka uczestników Sympozjum do grobu sługi Bożej s. Faustyny. Tam dokonano podsumowania obrad.

Celebransi Mszy św.: abp Henryk Gulbinowicz, bp Edward Kisiel wygłosili homilie poświęcone Miłosierdziu Bożemu i jego apostołce s. Faustynie Kowalskiej.

Laikat uczestniczący w Sympozjum skierował do Episkopatu Polski rezolucję z prośbą o jak najszybsze ustanowienie święta Miłosierdzia Bożego. Motywem decydującym o uruchomieniu tej inicjatywy stał się dekret Kongregacji ds. Doktryny Wiary z 15 kwietnia 1978, odwołujący Notyfikację z 1959, w której zakazano lub ograniczono propagowanie kultu Miłosiernego Chrystusa według form podanych przez s. Faustynę Kowalską.

1983 – W Ołtarzewie odbyła się uroczysta inauguracja roku akademickiego. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył ks. prof. Bronisław Dembowski, rektor kościoła św. Marcina z Warszawy, profesor ATK (ob. biskup senior diecezji włocławskiej). Po Mszy św., w sali teatralnej odbyła się immatrykulacja alumnów pierwszego roku i odczytano sprawozdanie z ubiegłego roku akademickiego. Wykład inauguracyjny pt. „Zasada Pascala”, wygłosił ks. dr hab. Mieczysław Lubański (+2015). Wystąpił jak zwykle chór seminaryjny.

1988 – Odbyły się uroczystości pogrzebowe s. Katarzyny Wardynszkiewicz SAC, poetki. We mszy pogrzebowej uczestniczyło 12 księży, m.in. ks. Jerzy Błaszczak SAC.

W homilii pogrzebowej ks. Roman Forycki powiedział o niej m.in.: „Dla wielu była człowiekiem zaufania. Sama bardzo cicha i raczej małomówna w towarzystwie. W kontaktach osobistych z ludźmi czuła się jak gdyby w swoim żywiole. Pracowała w Telefonie Zaufania. Jeszcze w postulacie w nim się udzielała. Sam Pan Bóg wie jakie rozmowy prowadziła i ilu ludziom pomagała. […] Szczególnie wrażliwa na punkcie kontaktu z Bogiem. Odmawiała wszystkie modlitwy zakonne, nawet gdy przychodziło jej to bardzo trudno. Chciała być wierna przede wszystkim swojemu Oblubieńcowi. Na spotkanie z Nim się śpieszyła. Chciała, by klepsydra po jej śmierci nie miała czarnej obwódki. Nie chciała smutnych napisów na nekrologach, jak np. „po długiej i ciężkiej chorobie”, czy „pogrążeni w smutku”. Chciała, by w nekrologu było coś takiego, by wszyscy mogli się uśmiechnąć, by ludzie nie bali się śmierci i dlatego, taki nastrój w liturgii, biały kolor szat liturgicznych. Dlatego czujemy się jakby zaproszeni na gody. „Miły mój należy do mnie, a ja do Niego”, radujcie się ze mną, bo jestem szczęśliwa. […] Powiedzą o niej, że zmarła na ziarnicę złośliwą, ale bardziej prawdziwe powiedzenie, że umarła z miłości. „Oblubieniec zazdrosny o swoją oblubienicę” zabrał ją do siebie. Pod koniec już często mówiła o śmierci. Mówiła o tym mieszkaniu, które On przygotował, jak mówi dzisiejszy tekst czytania. Myślała o tym najwspanialszym ze spotkań. Dzisiejsza liturgia niech obudzi w nas to wszystko, co w życiu siostry Katarzyny było najważniejsze. Siostra Katarzyna chce, abyśmy wstępowali w jej ślady. Ona już oręduje za nami, jak to czyniła również za życia na ziemi”.

Szczątki s. Katarzyny zostały pochowane na cmentarzu parafii św. Józefa, Warszawa Ursus-Solipce, przy ul. Ryżowej, w kwaterze sióstr pallotynek.

1991 – październik – W Yamoussoukro (stolica konstytucyjna Wybrzeża Kości Słoniowej od 1983) przebywał ks. Jan Pałyga. Pobyt jego związany był z projektem napisania książki o prezydencie Wybrzeża Kości Słoniowej, Félix Houphouët-Boigny (†1993), fundatorze Bazyliki Matki Boskiej Królowej Pokoju w Jamusukro (zbudowana w latach 1985-89).

1992 – Do Regii Miłosierdzia Bożego przybył br. Leszek Kosiński. Zamieszkał w Montmorency.

1994 – W Seminarium w Ołtarzewie rozpoczęły się wykłady w roku akademickim 1994/1995. Oprócz studentów pallotyńskich studiowali tu również alumni Stowarzyszenia Misji Afrykańskich i zgromadzenia Misjonarzy Przenajświętszej Krwi Chrystusa.

1999 – W rodzinnej parafii bł. ks. Józefa Stanka SAC w Łapszach Niżnych, dziękowano za dar Pallotyńskich Męczenników II wojny światowej, beatyfikowanych 13 czerwca tr. Uczestnikami byli pallotyni, delegacja powstańców warszawskich, parafianie i rodzina, księża z dekanatu oraz wierni ze Spisza. Przez cały dzień głoszono również homilię. (pb)

2000 – Rada Prowincji Chrystusa Króla, po konsultacjach ze współbraćmi pracującymi w Kolumbii i Wenezueli, postanowiła nadać delegaturze pełny tytuł: Delegatura Prowincji Chrystusa Króla w Kolumbii i Wenezueli pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Pierwszym delegatem prowincjała został ks. Czesław Kolasa SAC.

2000 – jesień – Wśród nowości Apostolicum ukazała się książka Kazimierza Domagalskiego (były pallotyn) pt. „Pionierzy katolickiej nauki społecznej” (ss. 288). Autor przedstawił 20. katolickich działaczy społecznych, którzy podejmowali próby rozwiązania kwestii społecznej przed ogłoszeniem encykliki „Rerum novarum” pap. Leona XIII. Wśród nich wymienia trzech Polaków, 6 Francuzów, 5 Niemców, a także Austriaków, Włochów, Anglika i Belga. Książka ukazuje nie tylko wkład pionierów w rozwój katolickiej nauki społecznej, ale dostarcza wzorów dla polityków i działaczy dzisiejszych czasów. Pokazuje ich życie i działalność na tle rodziny, środowiska, ich wrażliwość na problemy społeczne i zaangażowanie w reformowanie życia społecznego.

2008 – Sekretarz Generalny ZAK, Ks. Derry Murphy, odwiedził współbraci w Kolumbii (w dniach od 3 do 14 października) i wziął udział w spotkaniu członków Delegatury zebranych w Domu Formacyjnym w Medellín. 7 października, podczas celebracji Eucharystii, nastąpiło otwarcie budynku przylegającego do Domu Formacyjnego naszego Stowarzyszenia, zwanego „Centrum Koordynacyjnym UAC”. Celebracji Eucharystycznej przewodniczył Wikariusz Biskupi ds. Życia Zakonnego Archidiecezji Medellín, S.E. Luis Alfredo Restrepo Sierra, w obecności współbraci Stowarzyszenia i licznej grupy osób świeckich. Pomieszczenia przeznaczone są na różnorodne działania apostolskie Zjednoczenia.
9 października, świecka kobieta z Medellín złożyła Akt Zaangażowania Apostolskiego w kaplicy Domu Formacyjnego. W niedzielę 12 października trzynaście osób, wszyscy członkowie „La Comunidad”, złożyło Akt Zaangażowania w parafii Marii Królowej w Bogocie podczas Mszy Świętej koncelebrowanej przez ks. Murphy’ego z ks. Mariuszem Mąką, delegatem prowincjalnym, i ks. Andrzejem Zielińskim. (pb)

2016 – Z okazji pierwszej rocznicy śmierci ks. Feliksa Folejewskiego (+22 IX 2015), Wydawnictwo Apostolicum wydało książkę pt. „Na nitce Bożego Miłosierdzia. Ksiądz Feliks Folejewski SAC w oczach przyjaciół”. Świadectwa o ks. Folejewskim zebrali i opracowali Piotr Kordyasz i Grzegorz Polak.

2016 – XXI Zebranie Generalne Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego (Księża Pallotyni) wybrało ks. Józefa Lasaka pierwszym radcą generalnym (wicegenerałem). Zebranie Generalne obradowało w domu rekolekcyjnym Boskiego Mistrza w Ariccia koło Rzymu. Generałem Stowarzyszenia ponownie został pochodzący z Indii Ks. Jacob Nampudakam. W nowej radzie generalnej zasiadło osiem osób pochodzących z ośmiu różnych jednostek pallotyńskiej administracji. Obok ks. Józefa Lasaka Polaków w Radzie reprezentował również ks. Adam Golec, który do tej pory był wicegenerałem. (pb)

2019 – W Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie miała miejsce Inauguracja roku akademickiego 2019/2020. Ks. prof. dr hab. Piotr Tomasik, Dziekan Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, ogłosił nominacje czterech pallotynów na profesorów UKSW. Nominację otrzymali: ks. dr hab. Mirosław Mejzner SAC – rektor WSD w Ołtarzewie, ks. dr hab. Krzysztof Marcyński SAC – Prefekt Studiów WSD w Ołtarzewie, oraz ks. dr hab. Tomasz Skibiński SAC i ks. dr hab. Zbigniew Babicki SAC. (pb)

2023 – Br. Jan Kubiszewski SAC zmarł 3 października 2023 roku w Pruszkowie w wieku 93 lat. Urodził się 17 lutego 1930 roku w Lipuszu, a swoje życie zakonne związał ze Stowarzyszeniem Apostolstwa Katolickiego (Pallotyni), składając pierwszą konsekrację 15 sierpnia 1950 roku w Ołtarzewie. Przez dekady oddanie służył wspólnocie pallotyńskiej, głównie jako piekarz oraz doświadczony gospodarz rolny. Choć pracował w placówkach w Wadowicach, Ząbkowicach Śląskich oraz Kielcach, większość życia spędził w Ołtarzewie, gdzie świętował jubileusze 50-, 60- i 70-lecia profesji. Został zapamiętany jako człowiek ofiarnej pracy. Spoczywa w kwaterze pallotyńskiej na cmentarzu parafialnym w Ołtarzewie. (pb)

2024 – W naszym pallotyńskim seminarium w Ołtarzewie odbyła się uroczysta inauguracja roku akademickiego. Przybyło na nią wielu gości, a wśród nich m.in.: ks. Rafał Bednarczyk (dziekan Wydziału Teologicznego UKSW),  ks. Zenon Hanas SAC (generał Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego) oraz wielu innych księży i dobrodziejów naszego WSD. Po Mszy świętej – pod przewodnictwem Ks. Generała – na refektarzu seminaryjnym odbyło się poświęcenie reprodukcji obrazu Sebastiano Ricciego „Ostatnia Wieczerza”. Kolejna, oficjalna część wydarzenia odbyła się w sali teatralnej. Ksiądz rektor Mirosław Mejzner SAC powitał wszystkich przybyłych gości. Odczytano listy przedstawicieli władz samorządowych. Przemówienie inauguracyjne w imieniu kleryków wygłosił kl. Damian Kikta SAC – alumn V roku. Odbyła się także uroczysta immatrykulacja roku I., a po niej wręczono nagrody dla najlepszych studentów ubiegłego roku. Wykład inauguracyjny wygłosił ks. Rafał Bednarczyk, dziekan Wydziału Teologicznego UKSW. /Tekst: kl. now. Paweł Skierka/ (pb)

2025 – W dniach 3-4 października 2025 roku, w Domu Rekolekcyjnym w Ząbkowicach Śląskich, odbył się I Zjazd Ministrantów, posługujących w parafiach Prowincji Zwiastowania Pańskiego. W spotkaniu wzięły udział 43 osoby z 6 wspólnot: Kietrz, Bielsko-Biała, Ząbkowice Śląskie, Międzyrzecz, Szczecin i Poznań. Wspólny czas modlitwy, integracji i zabawy rozpoczęliśmy nieszporami, następnie – w ramach wieczoru integracyjnego – dokonaliśmy prezentacji naszych wspólnot, mówiąc o parafiach i aktywnościach grup ministranckich. (pb)

ks. dr Stanisław Tylus SAC / ks. mgr lic. Piotr Bełczowski SAC (aktualizacja) – Pallotyński Instytut Historyczny