Prowincja Chrystusa Króla

PALLOTYŃSKI INSTYTUT HISTORYCZNY

Kalendarium Pallotyńskie na 7 sierpnia

2003 – W Instytucie Hematologii w Warszawie zmarł ks. Bogdan Boniewicz (ur. 1925 w Murzynnie, w archidiecezji gnieźnieńskiej), ojciec duchowny w Ołtarzewie, rekolekcjonista.

W latach 1978-95 mieszkał w Lublinie, przy ul. Bohaterów Monte Cassino. Od sierpnia 1995 zamieszkał w Warszawie, przy ul. Skaryszewskiej, gdzie podejmował zadania penitencjarza i rekolekcjonisty. Dużo pomagał w tamtejszej parafii, ofiarnie posługując w konfesjonale.

Księdza Bogdana można było zawsze zauważyć bardzo wcześnie w kaplicy domowej na modlitwie brewiarzowej czy różańcowej. W swoim życiu kapłańskim wygłosił ponad tysiąc serii rekolekcji i misji ludowych. Do każdego kazania i konferencji przygotowywał się solidnie, starannie je zapisywał. Służył wspólnocie lubelskiej i warszawskiej jako miejscowy ojciec duchowny. Miał twarde zasady życiowe i konsekwentnie ich przestrzegał, ale był też człowiekiem pełnym realizmu życiowego. Był powiernikiem spraw wielu ludzi. Dla wielu ludzi był też sumieniem. Był wierny w przyjaźni do końca. Cieszył się każdym, kto do niego przychodził i chętnie go słuchał i stawiał pytania. Był „człowiekiem cienia” – nie chciał być w centrum uwagi. Nie lubił sztywnych struktur ani przesadnych formalności. Sumiennie wypełniał swoje obowiązki. Cieszył się gdy mógł usłużyć siostrom zakonnym czy kapłanom. Był człowiekiem ubogim i niewiele posiadał. Był „perłą ewangeliczną, perłą rodziny Boniewiczów, perłą Stowarzyszenia” (ks. Edmund Boniewicz SAC podczas pożegnania swego brata na mszy pogrzebowej).

*******************************************************

Inne wydarzenia tego dnia:

1931 – Ks. Władysław Siwek został przeniesiony z Ołtarzewa na nową placówkę – na Krakowskie Przedmieście w Warszawie.

1932 – W odpuście parafialnym w Radoczy brali udział pallotyni z Wadowic: ks. rektor Walerian Siuda i ks. senior Alojzy Majewski.

1935 – W dniach 3-7 sierpnia ks. Władysław Czubek prowadził na Kopcu rekolekcje. Uczestniczyło w nich 66 kobiet.

1947 – Rada Prowincjalna utworzyła dom nowicjatu w Ząbkowicach Śląskich. Klerycy nowicjusze przenieśli się razem z ks. Alojzym Żuchowskim z Suchar do Ząbkowic Śląskich. Po roku Rada Prowincjalna postanowiła przenieść nowicjat do Ołtarzewa, jednak już w 1949 podjęła decyzję o ponownym otwarciu nowicjatu w Ząbkowicach Śląskich, pozostawiając ks. Alojzego Żuchowskiego na stanowisku mistrza nowicjatu w tym miejscu i ustanawiając jeszcze drugi nowicjat w Ołtarzewie. Tak więc w roku 1949/50 były dwa nowicjaty kleryków. Powodem tego było przyjęcie aż 76 kandydatów, jednych po „małej maturze”, a drugich po „dużej maturze”. W Ołtarzewie była grupa starszych wiekowo chłopców, w Ząbkowicach Śląskich młodsza. W Ołtarzewie zgromadzono 46 kandydatów, a w Ząbkowicach równą 30. Grupa ząbkowicka po nowicjacie zdobywała już w Ołtarzewie „dużą maturę”. Mistrzem nowicjatu w Ołtarzewie został mianowany ks. Michał Kordecki, który tę funkcję pełnił przez trzy lata.

1950 – Rada Prowincjalna dokonała następujących nominacji:

– rektora w Gdańsku przy ul. Skłodowskiej-Curie (ks. Alojzy Żuchowski);

– rektora w Poznaniu (ks. Roman Len);

– rektora w Radomiu (ks. Jan Młyńczak);

– rektora w Wadowicach (ks. Wiktor Bartkowiak);

– rektora w Wałbrzychu (ks. Alfons Kremzer);

– rektora w  Ząbkowicach Śląskich (ks. Stanisław Uramowski);

– magistra nowicjatu dla braci (ks. Józef Jażdżewski);

– ojca duchownego w Seminarium w Ołtarzewie (ks. Leon Cieślak);

– ojca duchownego w Małym Seminarium na Kopcu (ks. Stanisław Martuszewski);

– ojca duchownego w Małym Seminarium w Chełmnie (ks. Augustyn Urban);

– ojca duchownego domu w Poznaniu (ks. Bernard Baumgart);

– prefekta Małego Seminarium w Chełmnie (ks. Józef Ramusiewicz)

– prefekta Małego Seminarium na Kopcu (ks. Ignacy Ciastoń);

– „zawiadowcę” Sanatorium w Otwocku (ks. Antoni Jaroch).

1955 – W Montevideo uroczyście zakończono budowę kościoła św. Antonina. Przy kościele koncentrowało się życie religijne i narodowe (siedziba Stowarzyszenia Polsko-Katolickiego).

1972 – W Ołtarzewie rozpoczęły się rekolekcje dla księży z Unii Kapłańskiej Kleru. Prowadził je bp Henryk Gulbinowicz, administrator apostolski w Białymstoku. W rekolekcjach brał udział bp Julian Wojtkowski, warmiński biskup pomocniczy.

1975 – Na misje do Rwandy wyjechali z Paryża księża: Henryk Hoser, Tadeusz Bazan i Antoni Myjak. Kronikarz napisał: „Jadą z zapałem i z najlepszymi chęciami. Są młodzi i co dopiero wyświęceni, ich młodość i zapał przydadzą się dla Kościoła w Rwandzie”.

Msza pożegnalna, koncelebrowana przez wyjeżdżających, jak również czterech następnych misjonarzy, uczących się jeszcze języka francuskiego, wraz z ks. Tadeuszem Tomasińskim, jako głównym celebransem, odbyła się wieczorem 6 sierpnia. We Mszy uczestniczyli ks. rektor Stanisław Suwała, ks. Patrick Gormley z Thurles (Irlandia) i br. Stanisław Kędzierski.

1975 – Dwudziestu alumnów po pierwszym roku studiów rozpoczęło w Wadowicach trzytygodniowe dyrektorium (do 28 sierpnia), przygotowujące ich do złożenia pierwszej konsekracji w Stowarzyszeniu. Dyrektorium prowadził ojciec duchowny Seminarium, ks. Bogdan Boniewicz.

1978 – W dniach 7-11 sierpnia odbyły się w Ołtarzewie rekolekcje dla księży należących do Unii Kapłańskiej Kleru. Rekolekcje prowadził bp Edward Kisiel.

1980 – Pani Teresa Pałysiewicz, plastyczka i projektantka całego wystroju kościoła w Ołtarzewie, wykonała w metaloplastyce dekoracyjne ochrony na kaloryfery w prezbiterium. Zostały one „wykonane bardzo starannie i z dużą dokładnością”.

1984 – W Gdańsku odbył się pogrzeb s. Anieli Wilińskiej. „W pogrzebie wziął udział ks. bp Tadeusz Gocłowski, który przewodniczył koncelebrze i wygłosił kazanie. Kondukt pogrzebowy na Cmentarzu Łostowickim prowadził ks. rektor Jerzy Błaszczak […] On też wygłosił nad mogiłą mowę pożegnalną” („Kronika domu 1984-98”, s. 28-29).

1991 – W dniach 7-13 VIII ks. Bogusław Szpakowski, wicerektor Ołtarzewa i br. Franciszek Dziczkiewicz, pracownik administracji w Ołtarzewie udali się do Uchty, aby na miejscu poznać losy ks. Stanisława Szulmińskiego.

1991 – W dniach 7-28 VIII gościem prowincji polskiej był abp Edynburga, Keith Michael Patrick O’Brien.

1999 – Wspólnota seminaryjna podczas Mszy św. konwentualnej, pod przewodnictwem ks. rektora Mariana Kowalczyka, modliła się za zmarłego ks. Martina Juritscha (+4 VIII 1999), generała Stowarzyszenia w latach 1983-92.

2002 – Ks. Prymas J. Glemp nawiedził Sanktuarium w Ożarowie Maz. i przewodniczył nabożeństwu, w którym uczestniczyli pracownicy wraz z rodzinami z Fabryki Kabli Ożarów, którzy od blisko czterech miesięcy protestowali przeciwko zamknięciu tego zakładu. Byli także obecni ks. prowincjał C. Parzyszek i ks. rektor Z. Rutkowski. (pb)

2012 – W Gdańsku zmarła s. Wiktoria Adamczak (ur. 1924 w Perkowie, w woj. poznańskim), pallotynka. Przez większą część swego zakonnego życia s. Wiktoria pełniła ukrytą posługę w szwalni. Ale pomimo specyficznego charakteru swej pracy, zawsze pozostawała osobą całkowicie oddaną innym. W dokumentach, które pozostały po siostrze, znaleziony został się kwestionariusz dla kandydatek. Na zawarte w nim pytanie: „Co skłania kandydatkę do pracy misyjnej?”, jako młoda dziewczyna, s. Wiktoria odpowiedziała: „Chęć pracowania dla Boga w sposób nadzwyczajny”. Temu pragnieniu pozostała wierna do końca. Swoją pracę wykonywała z wielką miłością, niezwykle dokładnie i bardzo ofiarnie. Można powiedzieć, że jej pozornie zwyczajna praca miała rzeczywiście nadzwyczajny charakter. S. Wiktoria była też człowiekiem modlitwy. Dużo czasu spędzała w kaplicy, a gdy już nie mogła szyć, przez wiele godzin adorowała Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Często można ją było spotkać z różańcem w ręku.

2015 – W Częstochowie zmarł ks. Wendelin Maciej Ryś (ur. 1935 w Podwilku, pow. Nowy Targ, w archidiecezji krakowskiej), duszpasterz współpracowników i Sekretariatu Miłosierdzia Bożego, koordynator ruchu Apostolstwa Miłosierdzia Bożego i kierownik domu rekolekcyjnego w Częstochowie, założyciel i moderator ruchu Wieczerników Miłosierdzia Bożego, członek Zarządu Krajowego Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, rekolekcjonista.

W 1981 założył w Częstochowie ruch Wieczerników Miłosierdzia Bożego i był jego moderatorem aż do 24 VIII 2011. Wieczerniki łączą ideę miłosierdzia Bożego z ideą Wieczernika Jerozolimskiego. Mobilizują one członków ruchu do kontemplacji i realizacji orędzia Miłosierdzia Bożego w życiu codziennym przez działalność apostolską w środowisku rodzinnym, społecznym i zawodowym. Świadectwo życia chrześcijańskiego członek Wieczernika prowadzi przez działalność charytatywną oraz realizację trzech stopni miłosierdzia: czynu, słowa, modlitwy.

Był człowiekiem radosnym, szczęśliwym i gościnnym. Cechy te zachował zarówno w okresie komunistycznego zniewolenia i agresywnego ataku na Kościół, w czasie stanu wojennego jak i w czasach transformacji ustrojowej Polski. W ostatniej ćwierci życia poświęcił się formacji duchowo-apostolskiej ludzi świeckich w duchu św. Wincentego Pallottiego i postanowień Soboru Watykańskiego II.

2017 – W katedrze w Arezzo (Toskania) ordynariusz tamtejszej diecezji, JE ksiądz arcybiskup Riccardo Fontanna ogłosił publicznie, że polscy Pallotyni z Prowincji Zwiastowania Pańskiego rozpoczynają pracę w diecezji, a konkretnie w parafii św. Leona w Arezzo.
W uroczystości – oprócz skierowanych do pracy w Arezzo: ks. Michała Gorskiego i ks. Michała Zbrojkiewicza – uczestniczyli prowincjałowie dwóch pallotyńskich prowincji: Królowej Apostołów (Włochy) – ks. Antonio Lotti oraz Zwiastowania Pańskiego – ks. Adrian Galbas. Obecny był również ks. Andrzej Śliwka, sekretarz prowincjalny i przełożony poznańskiej wspólnoty, do której na razie przynależą współbracia z Arezzo.
Bezpośrednio przed uroczystością, w siedzibie kurii biskupiej, Ksiądz Arcybiskup i Przełożony Prowincjalny podpisali umowę o współpracy. Przez najbliższy rok proboszczem parafii będzie nadal ks. Tomasz Kądziołka (były członek prowincji, a obecnie kapłan diecezji Arezzo), zaś ks. Michał Zbrojkiewicz będzie się intensywnie uczył j. włoskiego i specyfiki pracy na włoskiej parafii. Ks. Michał Górski, studiujący obecnie w Rzymie, będzie przyjeżdżał do Arezzo w każdy weekend. (pb)

2020 – W Częstochowie rozpoczął się wspólny postulat. Z Prowincji warszawskiej przybyło 7 kandydatów a z poznańskiej – 4. Potrwał on końca miesiąca. (pb)

2022 – „Od Słowa i przez słowo do życia” – tak można by streścić życie i posługiwanie św. Dominika Guzmana. Uroczystość patronalną w pallotyńskiej parafii św. Dominika na Barbados, przeżywaliśmy w przeddzień wspomnienia. Eucharystii odpustowej przewodniczył ks. Dominik Gaładyk SAC, kazanie powiedział ks. Omaris Valmond, wikariusz miejscowej parafii. Liturgia była transmitowana na YouTube. W roku 2023 będziemy świętowali 50 rocznicę zakończenia budowy kościoła pw. Św. Dominika, który aktualnie jest również Narodowym Sanktuarium Bożego Miłosierdzia na Barbados. 2023 rok to także 15 lat, odkąd jako pallotyni podjęliśmy pracę misyjną na wyspie. /tekst: Ks. Dominik Gaładyk SAC/ (pb)

ks. dr Stanisław Tylus SAC / ks. mgr lic. Piotr Bełczowski SAC (aktualizacja) – Pallotyński Instytut Historyczny