Rafael Ángel Yepez – święcenia kapłańskie
Jesteśmy szczęśliwi, że Rafael Ángel Japez, który w 2015 r. podjął drogę kroczenia śladami św. Wincentego Pallottiego, dziś otrzymał sakrament święceń kapłańskich. 
Ta długo oczekiwana uroczystość odbyła się w parafii św. Antoniego z Padwy w Upata. To pierwszy nasz kapłan – Wenezuelczyk i pallotyn. Święceń udzielił mu ks. biskup Carlos Alfredo Cabezas Mendoza.
Ks. Rafael podkreśla, że pragnie swoją posługą i świadectwem ukazywać życie pallotyńskie, budzić ducha apostolskiego oraz swoją postawą jako pallotyn i Wenezuelczyk przyciągać nowych kandydatów do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego.
W swoim kazaniu abp Mariano, senior archidiecezji Coro, powiedział:
„Jezus powołał Сiebie, abyś szedł za Nim. On Сiebie przemienia, abyś szedł za Nim. Papież Franciszek przypominał nam, abyś nie był biurokratą, ale abyś był blisko ludzi, blisko tych, którzy cierpią; abyś słuchał, a nie osądzał. Abyś miał otwarte serce i czas na słuchanie ludzi. Abyś towarzyszył ludziom w ich cierpieniu. Bóg prosi, abyś nie był funkcjonariuszem.
Święty Wincenty Pallotti wyprzedził swoją epokę, mówiąc o tym, aby wszyscy byli apostołami Jezusa. Papież Leon XIV zaprasza nas, aby zasiewać ziarno i nigdy nie rezygnować z wychodzenia do ludzi. Bądź zjednoczony z Jezusem. Na kolanach nauczysz się być Jezusowym. Bądź z kapłanami, bądź blisko. Pielęgnuj miłość do Boga w ludziach. Kochaj Lud Boży i dziękuj za wszelkie dary. Bądź taki, Rafale. I proszę Boga, abyś nie był jedynym pallotynem z tej ziemi”.
Ks. Prowincjał Waldemar Pawlik, dziękując księdzu biskupowi za posługę święceń, dzielił się swoją radością z powołania Rafaela Ángela Japeza.
Mówił:
„Święty Wincenty Pallotti zapisał takie słowa: «Panie, albo umrzeć, albo nieskończenie Cię miłować». Kapłanie, kim jesteś? Nie uczyniłeś sam siebie – uczynił Сię Bóg. Pallotti zaprasza nas wszystkich tutaj zebranych na święceniach prezbiteratu do innego życia.
Ekscelencjo, dziękuję za posługę święceń, dzięki której Rafael stał się kapłanem Najświętszego Boga. Dziękujemy, że możemy posługiwać na tej ziemi. Rafael jest również owocem posługi duszpasterskiej i wieloletniej pracy pallotynów.
Dziękując, życzę, aby kolejne dni i lata były w sercu księdza biskupa i w Waszym życiu tronem Trójcy Przenajświętszej. Mamy wszyscy stawać się pomostem w każdej współpracy. Chcę ucałować ręce rodzicom i podziękować, że daliście syna rodzinie pallotyńskiej. Dziękuję kapłanom formatorom i wszystkim, którzy wspierali go w wychowaniu i formacji. Dziękuję współbraciom w Wenezueli – to w tych wspólnotach ks. Rafael dojrzewał do kapłaństwa.
Dziękuję wszystkim współpracownikom misyjnym za modlitwy i wsparcie materialne. Za Wasze otwarte i piękne serca”.
Ks. Prowincjał zaprosił do wspólnej troski i modlitwy o nowe powołania oraz o troskliwe ich pielęgnowanie.
Na zakończenie ks. Rafał podziękował za dar kapłaństwa:
„Dziś Bóg podarował mi wielki dar. Dziękuję za ten dar, za dar życia i za moją rodzinę, która mi towarzyszyła i pomagała rozwijać dar wiary oraz powołania. Dziękuję wspólnocie pallotyńskiej za to, że pomogła mi wzrastać i odnaleźć moją drogę pallotyna.
Dziękuję wspólnotom pallotyńskim, które mnie wspierały i towarzyszyły mi w rozwoju. Te święcenia są świadectwem tego, że warto powiedzieć Bogu «tak», zostawić lęk i strach oraz oddać swoje serce Bogu”.
Niech Bóg będzie uwielbiony! 
