Prowincja Chrystusa Króla

PALLOTYŃSKI INSTYTUT HISTORYCZNY

Kalendarium Pallotyńskie na 17 grudnia  

1998 – W Paryżu zmarł ks. Stanisław Ryś (ur. 1929 w Sułkowicach), profesor muzyki sakralnej w Seminarium w Ołtarzewie 1960-76, duszpasterz we Francji, profesor muzyki w WSD w Paryżu, sekretarz Zarządu Regionalnego, sekretarz Regii Miłosierdzia Bożego, archiwista.

Jego trwałą zasługą jest skomponowanie melodii do pallotyńskiej pieśni „O, Wincenty nasz Patronie” (w: „Pieśni pallotyńskie Polskiej Prowincji Chrystusa Króla”, 1966). Jest współautorem tekstów do „Hymnu pallotyńskiego” („W apostolskich szeregach stań razem”), i pieśni „Wielki Rzymu Apostole” (melodia Feliks Rączkowski). Pozostawił w rękopisie „Cztery motety eucharystyczne” i poprawił muzykę do pieśni „Ojcze Wincenty już”. Posiadając wyczucie artysty, szczególnie dbał o liturgię, wzbogacając ją artystycznie. Miał pozytywny wpływ na życie wspólnotowe i zawsze był otwarty na innych. Cenił sobie kulturę języka i był człowiekiem sumiennym, solidnym oraz kompetentnym i dbającym o szczegóły. Był raczej spokojny i rzadko mówił o sobie. Krótki testament, skreślony już drżącą ręką, zawierał słowa napisane wielkimi literami: „Amen. Deo gratias”.

*******************************************************

Inne wydarzenia tego dnia:

1923 – Collegium Marianum w Wadowicach na Kopcu odwiedził bp Anatol Nowak, sufragan krakowski, wracając z Kleczy, gdzie uczestniczył w obłóczynach u Salezjanów. Na cześć biskupa zorganizowano akademię, na której wystąpił chór i deklamowano wiersze. Biskup podziękował za śpiew, muzykę, serdeczne słowa ks. Rektora i „zachęcał do pracy z gotowością na wszelkie trudy i znoje, wskazywał na oczywiste błogosławieństwo Boże, spoczywające na Zgromadzeniu naszym, jako że ono przez burzliwe przeszło czasy, będąc wątłą jeszcze roślinką, a pomimo to nie upadło, ale teraz w całej pełni jakoby odżyło i rośnie; wskazywał dalej na zasługi ks. superiora Majewskiego, który pomimo okropnych trudności i wielkich zawodów, ofiarnie wytrwał, opierając się zawsze na tym przekonaniu, że co na łonie Kościoła powstało, nie zginie i zginąć nie może” (z kroniki kopieckiej). Biskup udzielił wszystkim swego błogosławieństwa, a po odśpiewaniu włoskiego hymnu na cześć papieża, odwiedził salę wykładową i wracając z niej rozmawiał prawie z każdym klerykiem i gimnazjalistą. Z biskupem przybył też ks. rektor Salezjanów z Kleczy.

1926 – W szpitalu w Wadowicach zmarł br. Walenty Przybylski (ur. 1889 w Przyprostyni, a ochrzczono go w parafii Zbąszyń (Bentschen), w archidiecezji poznańskiej). Odznaczał się dobrocią serca i wielką uczynnością. Należy podkreślić również jego wielką cierpliwość. „Należał do tych ulubionych dzieci Bożych, których Bóg doświadcza. […] Nie narzekał. Tylko czasem, gdy z nim rozmawiałem, zabłysła łza w jego smętnych oczach” (ks. Alojzy Majewski).

1933 – W Łodzi, w kościele OO. Jezuitów, odbył się pierwszy Zjazd Współpracowników Pallotyńskich. Ołtarzewa byli obecni ks. Józef Socha i br. Czesław Łabanowski. Oprócz nich uczestniczyło w Zjeździe ponad 20 osób.

1938 – W katedrze w Warszawie, pallotyńscy alumni: Józef Codro, Ignacy Jabłoński, Michał Kordecki, Joachim Lichy, Franciszek Madej, Piotr Magiera,  Stanisław Uramowski i Adam Wiśniewski, otrzymali subdiakonat z rąk abpa Stanisława Galla.

1939 – Kl. Szczepan Gracz złożył w Ołtarzewie wieczną profesję.

1940 – Ks. Stanisław Szulmiński został wywieziony z więzienia w Baranowiczach do Uchty w Republice Komi. Obóz leżał w terenie podbiegunowym, bagnistym, gdzie przez 9 miesięcy ziemia była zamarznięta, a temperatura wynosiła od –50 do –60 stopni, a tylko przez 3 miesiące lata pojawiała się bujna roślinność. Przybył tam wraz z innymi więźniami 19 III 1941.

1942 – Pismem z 17 XII, Watykański Sekretariat Stanu zawiadomił pallotyński dom generalny w Rzymie o śmierci ks. Stanisława Szulmińskiego (+27 XI 1941), a w 1943 Międzynarodowy Czerwony Krzyż z Genewy, poinformował o tym rodziców ks. Stanisława, mieszkających w Dubnie na Wołyniu.

1946 – W wypadku drogowym w Kościerzynie zginął ks. Alfons Męcikowski (ur. 1895 w Loryńcu (niem. Lorenz), w parafii Lipusz, w diecezji chełmińskiej), radca prowincjalny 1925-37, rektor i profesor Seminarium 1930-36, kapelan rejonu AK VI Obwodu Praga, ps. Księgarz, a ostatnio administrator parafii diecezjalnej w Bytowie. Wszędzie, gdzie go postawiła Opatrzność Boża, dał się poznać jako kapłan prawy, radosny, służebny i niezwykle pracowity. Na zlecane mu przez przełożonych zadania zawsze odpowiadał pozytywnie. Tak stało się w 1945, gdy powróciły do Polski Ziemie Odzyskane i gdy przełożeni wysłali go do Bytowa, jako ofiarnego kapłana i dobrego organizatora.

1970 – Do pracy w Regii Miłosierdzia Bożego we Francji przyjechał z Polski ks. Stefan Gromadzki. Zamieszkał w Osny i pomagał ks. Czesławowi Wędziochowi (pomoc w objazdach duszpasterskich, Zjeździe Katolickim i w organizowaniu współpracowników).

1971 – Gościem Seminarium w Ołtarzewie był lekarz med. Michałowicz. Na spotkaniu ze wspólnotą ołtarzewską poruszał problemy rozwoju Kościoła katolickiego w Irlandii.

1977 – W Ołtarzewie z alumnami spotkał się ks. prowincjał Józef Dąbrowski. Mówił na temat Zebrania Prowincjalnego (27 XII 1976 – 5 I 1977 Ołtarzew). Dzień ten był też czasem zakończenia wykładów w Ołtarzewie i rozpoczęcia przerwy świątecznej.

1990 – Seminarium w Ołtarzewie gorąco powitało ks. prof. dr hab. Jana Łacha, nowo mianowanego rektora Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Ks. prof. Łach był wykładowcą naszego Seminarium w Ołtarzewie. Prorektorem ATK został p. doc. dr hab. Edward Nieznański, również wykładowca w Ołtarzewie.

1992 – Nową kaplicę w Łodygowie pod wezwaniem Jezusa Miłosiernego poświęcił bp Andrzej Śliwiński. Mieści się w pałacu Friedricha von der Gröben (w pałacu są też lokale mieszkalne). Kaplica jest filią parafii w Kisielicach. Starania o zaadaptowanie pomieszczeń na kaplicę rozpoczął tego roku ks. Adam Sławiński, rektor i proboszcz w Kisielicach.

2012 – Pallotyńskie Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Batorego w Lublinie zajęło pierwsze miejsce w Lublinie w zakresie przedmiotów humanistycznych oraz pierwsze miejsce w zakresie przedmiotów matematyczno-przyrodniczych. Natomiast Pallotyńskie Gimnazjum im. Stefana Batorego w Lublinie uplasowało się na pierwszym miejscu w Lublinie w zakresie przedmiotów humanistycznych i na trzecim miejscu w zakresie przedmiotów matematyczno-przyrodniczych.

Ranking lubelskich szkół zredagowano na podstawie wskaźników EWD (Edukacyjnej Wartości Dodanej), na bazie wyników egzaminów gimnazjalnych i maturalnych w latach 2010-12 i został opublikowany 17 XII 2012 w „Kurierze Lubelskim”.  

Wskaźnik EWD oblicza się porównując wyniki, jakie uczniowie mieli rozpoczynając naukę w danej szkole, z wynikami, które osiągnęli opuszczając placówkę.

2013 – Na posiedzeniu Rady Regii Miłosierdzia Bożego obecni byli: przełożony prowincji Chrystusa Króla, ks. Józef Lasak oraz dyrektor Pallottinum, ks. Zbigniew Rembisz. Poruszono kwestię dalszej współpracy między polskimi prowincjami a francuską regią.

2013 – Betlejemskie Światło Pokoju zostało przekazane przez harcerzy w Warszawie abpowi Józefowi Michalikowi, przewodniczącemu Konferencji Episkopatu Polski. Tego roku hasłem akcji przekazywania ognia z Groty Betlejemskiej były słowa: „Wyjdź z cienia – pokaż dobro”. Abp Michalik przyjmując Światło zaznaczył, że: „Harcerze są stróżami Ognia Betlejemskiego. A ogień z Betlejem, to ogień prawdy, miłości, życzliwości, hartu ducha, odwagi… Niech to Światło Betlejemskie i Wam przyświeca, niech Was ogrzewa, niech Wam pomaga przeżyć te święta radośnie, pięknie. I w Nowym Roku, żebyście dużo też mogli zrobić dobrego”.

2015 – Radio i Fundacja nowohuckie.Pl wznowiły słynne rejsy ewangelizacyjne barką po wodach Wisły. Nowa edycja rejsów ewangelizacyjnych otrzymała hasło: „Kerygmat Miłosierdzia na Barce”. Organizatorami rejsów są: Krakowska Żegluga Pasażerska, Radio nowohuckie.Pl i Fundacja nowohuckie.Pl. Honorowy patronat nad spotkaniami objęli: bp Grzegorz Ryś, krakowski biskup pomocniczy oraz pallotyńska parafia Matki Bożej Pocieszenia w Krakowie. Pierwsze spotkanie ewangelizacyjne na barce „Aquarius”, poprowadził bp Grzegorz Ryś, nawiązując do słów z 6. rozdziału Ewangelii według św. Łukasza: „Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”.

2021 – W kościele Chrystusa Króla Pokoju, przy ul. Skaryszewskiej w Warszawie odbył się pogrzeb ks. Jana Pałygi (+13 grudnia 2021r.). Mszy św. pogrzebowej przewodniczył bp Romuald Kamiński.
„Ksiądz Jan kilkakrotnie nas prosił, żeby na Mszy pogrzebowej nie było wielkich przemówień, żeby szczegółowo nie przedstawiać jego biografii, nie opisywać osiągnięć, dokonań. W testamencie zapisał, żeby kaznodzieja wygłosił kazanie o miłosierdziu Bożym. Chciałbym wiernie spełnić jego wolę (…). Ale nie możemy zupełnie pominąć tego, kim ks. Jan był – mówił w kazaniu ks. Zenon Hanas SAC, prowincjał Prowincji Chrystusa Króla. Jak dodał, śp. ks. Jan miał potrzebę realizowania Bożego miłosierdzia bardzo konkretnie. – Jego proste, ubogie życie było otwarte na drugiego człowieka. Mógłbym opowiadać wiele historii o tym, jak przychodził i mówił „do tych ludzie trzeba pójść, i jeszcze do tych, i tamci nas potrzebują…” – wspominał prowincjał.
Ciało kapłana spoczęło w kwaterze pallotyńskiej na Cmentarzu Bródnowskim. (pb)

ks. dr Stanisław Tylus SAC / ks. mgr lic. Piotr Bełczowski SAC (aktualizacja) – Pallotyński Instytut Historyczny