Prowincja Chrystusa Króla

PALLOTYŃSKI INSTYTUT HISTORYCZNY

Kalendarium Pallotyńskie na 18 kwietnia

1993 – Niedziela Bożego Miłosierdzia – W Rzymie pap. Jan Paweł II dokonał beatyfikacji s. Faustyny Kowalskiej (+1938), zakonnicy ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, mistyczki, stygmatyczki i wizjonerki, głosicielki kultu Miłosierdzia Bożego i autorki „Dzienniczka”.

W tym dniu Seminarium ołtarzewskie udało się z pielgrzymką do kościoła Miłosierdzia Bożego w Ożarowie Mazowieckim. Tam podczas Godziny Miłosierdzia i w czasie Eucharystii składano „dziękczynienie Ojcu za dar Serca Jezusa, pełnego Miłosierdzia i za jego wyrazicielkę na ziemi, bł. Siostrę Faustynę”. Uroczystej Mszy św. przewodniczył i Słowo Boże wygłosił ks. prowincjał Mieczysław Olech. Na zakończenie Mszy św. ks. prof. Eugeniusz Weron dokonał aktu zawierzenia Miłosierdziu Bożemu obydwu polskich prowincji Stowarzyszenia.

2004 – Niedziela Miłosierdzia Bożego – W ramach obchodów tego święta delegacje Seminarium wzięły udział w uroczystościach, jakie odbyły się w Osny we Francji, w Częstochowie w Dolinie Miłosierdzia i w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Ożarowie Mazowieckim, gdzie liturgii przewodniczył i kazanie wygłosił Józef kard. Glemp Prymas Polski – uroczystości te transmitowała TV „Puls”.
Do Osny już 14 kwietnia udało się czterech alumnów, do których dołączył później ks. Roman Forycki.

*******************************************************

Inne wydarzenia tego dnia:

1889 – W Rzymie zmarł ks. Giuseppe Faà di Bruno (ur. 1815 w w Alessandrii w Piemoncie), dr teologii, generał Stowarzyszenia 3 III 1869 – 18 IV 1889, drugi założyciel Stowarzyszenia. Szczególnie troszczył się o rozwój domów formacyjnych i dobre wychowanie przyszłych kapłanów.
W chwili jego śmierci Stowarzyszenie liczyło 83 członków, w tym 31 księży, 40 kleryków i 12 braci mieszkających na 13 placówkach. Pallotyński historyk ks. Francesco Moccia (†1998) uważał go za „drugiego założyciela” Stowarzyszenia.
Ks. Giuseppe miał jedenaścioro rodzeństwa. Najmłodszy brat 7 (ur. 1825), początkowo oficer, profesor w Turynie, a potem kapłan i założyciel instytutu Sióstr NMP z Suffragio (sanktuarium w Turynie – gdzie siostry modlą się za poległych żołnierzy, za ofiary wojen i pokój między narodami) i Pobożnego Dzieła Świętej Zyty, zmarł w Turynie 27 III 1888 i został beatyfikowany 25 IX 1988 przez pap. Jana Pawła II.

1927 – W Poniedziałek Wielkanocny przyjechali z Warszawy do Ołtarzewa: ks. superior Wojciech Turowski, ks. rektor Alfons Męcikowski i br. Ludwik Krajniewski, by przedstawić współbraciom plan pracy na przyszłość.
– Br. Ludwik Krajniewski następnego dnia zrobił plany pod klomby i alejki w ogrodzie, które zostały wykonane przez braci i ogrodnika Jabłońskiego.

1930 – O. Anicet Kopliński OFMCap z Warszawy (+1941, męczennik II wojny światowej, nazywany jałmużnikiem Warszawy, błogosławiony), nadzwyczajny spowiednik Ołtarzewa, spowiadał tego dnia w Seminarium kleryków pierwszego kursu, odprawiających sześciodniowe ścisłe rekolekcje.

1934 – Z Rajcy k. Nowogródka przybyli na stałe do Ołtarzewa: br. Zygmunt Gregorowicz i postulant Jerzy Sawicki.

1936 – Gośćmi domu w Ołtarzewie byli: ks. Jakub Kukliński CR (+1946), superior w Poznaniu i dr Szczepan Gracz z Henrykowa.

1936 – W szpitalu w Chełmnie zmarł Witold Jędrzejewski z Grudziądza („jedyne dziecko matki-wdowy”), wychowanek pallotyńskiego gimnazjum w Chełmnie.

1952 – W celu doskonalenia poziomu pracy wychowawców w Seminarium, w dniach 16 – 18 kwietnia zaproszono do Ołtarzewa wykładowcę pedagogiki z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, profesora Stefana Kunowskiego (+1977), który w szeregu wykładów omówił główne problemy wychowania. W kursie tym uczestniczyło ponad 20 zainteresowanych osób, także z innych domów pallotyńskich.

1969 – Drukarnię w Osny odwiedził bp Szczepan Wesoły, gnieźnieński bp pomocniczy, zastępca abpa Władysława Rubina, delegata Prymasa Polski do opieki nad emigracją i uchodźstwem polskim. Towarzyszyli mu ks. Zenon Modzelewski i ks. Józef Sadzik.

1969 – Editions du Dialogue wydało trylogię Rogera Ferleta (1903-1983): Ardesco – Valentine – La Madrague (reedycja; pierwsze wydanie 1955-57, poza pallotynami).

1972 – Ks. Stanisław Martuszewski zakończył urząd prowincjała polskiej Prowincji Chrystusa Króla. Na czasy jego prowincjalstwa przypadły uroczystości 1000-lecia Chrztu Polski (1966). Ks. Martuszewski wziął udział w millenijnych obchodach diecezji gorzowskiej (5 XI 1966), które odbyły się przy kościele św. Jana Ewangelisty w Szczecinie, obsługiwanym przez pallotynów. Z członkami Zarządu Prowincjalnego uczestniczył często w obchodach millenijnych na poszczególnych placówkach Stowarzyszenia. W 1968 odbyła się w Kościelisku Nadzwyczajna Kapituła Prowincjalna (22-31 I) w celu dostosowania życia Stowarzyszenia do uchwał II Soboru Watykańskiego. Głównymi tematami Kapituły Prowincjalnej były: cel i natura Stowarzyszenia, działalność apostolska Stowarzyszenia, soborowa odnowa przyrzeczeń, duchowość stowarzyszenia, formacja i przygotowanie do apostolstwa, formacja braci, zarządzanie w Stowarzyszeniu oraz sprawy specjalne. Każdym tematem zajmowała się specjalna komisja.

1973 – W Domu Drukarni w Osny zmarł ks. Józef Kotlęga (ur. 1897 w Wielkiej Komorzy, w diecezji chełmińskiej), profesor teologii w seminarium, misjonarz w Urugwaju i Brazylii 1937-69, duszpasterz polonijny we Francji.
W IV 1934 przeszedł do Warszawy, potem do Suchar, gdzie pełnił funkcje profesora teologii w Seminarium, ekonoma i administratora wiejskiej kaplicy, a następnie do Ołtarzewa. Następnie udał się do pracy misyjno-emigracyjnej do stolicy Urugwaju, do Montevideo.
Był sumiennym i bardzo gorliwym kapłanem, trzymającym się dyscypliny wewnętrznej i zewnętrznej, której nabył jeszcze w wojsku. Wiele razy powtarzał, że Bóg go wysłuchiwał, gdy modlił się o zdrowie i że w swoim życiu nie opuścił ani jednej Mszy. Umiał łączyć pogodę ducha z delikatnością wobec innych. W „Naszej Rodzinie” były drukowane fragmenty jego pamiętnika z lat 1922-32 („Z Pamiętnika”, NR 1973, nr 7-8, 18-20), a w „Królowej Apostołów” cykl artykułów pt. „Z jednej półkuli na drugą. Kartki z podróży misjonarza w Urugwaju” (poszczególne numery 1937-39).

1974 – Kongregacja ds. Zakonnych i Instytutów Świeckich wyraziła nihil obstat, co do przyjęcia ks. Franciszka Cegiełki do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, dając mu uprzednio zwolnienie z konsekracji w Instytucie Ojców Szensztackich i wydając dekret ekskardynacji z diecezji Münster. Odtąd ks. Cegiełka ponownie przynależał do Regii Miłosierdzia Bożego i do wspólnoty w North Tonawanda. Mieszkał u felicjanek w Filadelfii jako profesor College. W 1975 ponownie złożył profesję wieczną w Stowarzyszeniu.
Ksiądz Franciszek znał osobiście ks. Josepha Kentenicha, założyciela Ruchu Apostolskiego i miał dla niego wielkie uznanie za jego postawę w Dachau (oddawał więźniom część swej racji żywnościowej). Mogło to mieć wpływ na decyzję przejścia Cegiełki w 1970 do Instytutu Ojców Szensztackich.

1979 – Do Poznania na ogólnopolski zjazd profesorów i wykładowców teologii moralnej w seminariach duchownych, wyjechał ks. Paweł Góralczyk. Na podobne spotkanie z zakresu psychologii – udał się do Tarnowa ks. Jan Papkała.

1988 – Ks. Martin Juritsch, generał Stowarzyszenia, odpowiedział na dwa pisma ks. Czesława Parzyszka, prowincjała Prowincji Chrystusa Króla, w których ten prosił o wyjaśnienie stanu prawnego Regii Miłosierdzia Bożego we Francji.
W udzielonej odpowiedzi czytamy: „W dniu 2 sierpnia 1946 r. Rada Generalna przekształciła Delegaturę Francuską w Regię zależną od Prowincji Polskiej. Nowo utworzona Regia nie mogła jednak przez wiele lat utrzymywać kontaktów z prowincją macierzystą. Rozwinęła się ona raczej jako samodzielna. W tej sytuacji pismem z dnia 10 kwietnia 1948 r. Zarząd Generalny udzielił Zarządowi Regii uprawnień nadzwyczajnych […]. W ten sposób ukształtowało się przekonanie, że Regia jest samodzielna, a więc niezależna […]. Biorąc pod uwagę niejasność dotychczasowego stanu prawnego i uwzględniając rozwój Regii, Rada Generalna na posiedzeniu w dniu 12 kwietnia 1988 r. orzekła, że Regia Miłosierdzia Bożego we Francji jest regią samodzielną”.

1991 – Na KUL odbyła publiczna obrona doktorska ks. Mariana Kowalczyka. Tematem rozprawy był: „Pneumahagijny charakter laikatu w nauczaniu Jana Pawła II”. Promotorem doktoratu był ks. prof. Czesław Bartnik, a recenzentami: ks. prof. Lucjan Balter SAC i ks. prof. Celestyn Napiórkowski OFMConv.

1993 – Bp Thierry Jordan z Pontoise przewodniczył w Osny uroczystościom święta Miłosierdzia Bożego. Po 35. latach przerwy wznowiono pismo „Messager de la Miséricorde Divine”; do redakcji pisma weszli: ks. Alojzy Misiak, ks. Jan Kostkiewicz i ks. Eugeniusz Małachwiejczyk.

1995 – W szpitalu w Otwocku zmarł ks. Józef Matyka (ur. 1924 w Germanisze, w parafii Wilczyska, w diecezji podlaskiej), notariusz sądu metropolitalnego w Warszawie, sekretarz prowincjalny 1981-90, kierownik archiwum prowincjalnego 1982-84 w Ołtarzewie.
W latach 1963-69 przebywał w Ołtarzewie, będąc notariuszem sądu metropolitalnego w Warszawie.
Od 25 VIII 1990 przebywał w Otwocku na leczeniu, posługując jednocześnie siostrom de Notre Dame.
Podkreślić należy jego cichość, ogromną pracowitość i systematyczność. W czasie ostatniej wojny ks. Józef doświadczył czasu bez miłosierdzia, niewierności człowiekowi i jego godności jako dziecka Bożego, i dlatego starał się potem doświadczyć i zaświadczyć o obecności wiernego i miłosiernego Boga i Zbawiciela. Wierność i miłosierdzie, realizował przez codzienną posługę w szpitalach i urzędach kościelnych oraz wśród sióstr zakonnych. Jego rozmowy z Chrystusem, doświadczenie Jezusowej obecności przenoszone na spotkania z innymi i ofiarowanie cierpienia za cały świat jest świadectwem wierności jego kapłańskiego serca Bogu i ludziom.

1996 – Ks. Piotr Kopitzara został proboszczem w Blodelsheim, w diecezji Strasburg (do 12 IX 1999; następnie w parafii d’Aspach-le-Bas).

2003 – W szpitalu w Chełmnie zmarł br. Mieczysław Dominik Wróbel (ur. 1923 w Bielsku; od 1951 Bielsko-Biała; w administracji apostolskiej Śląska Polskiego, późniejszej diecezji katowickiej), bibliotekarz w seminarium w Ołtarzewie, pracownik Instytutu Socjologii Religii w Otwocku, członek Regii Miłosierdzia Bożego 1983-1993, działacz polonijny we Francji.
Od 5 IX 1957 był bibliotekarzem w Ołtarzewie (do 1968) i pracował w kancelarii rektorskiej. Następnie od 2 IV 1971 rozpoczął pracę w Otwocku w charakterze pracownika Instytutu Socjologii Religii. 4 IV 1979 wyjechał do pracy w regii francuskiej, gdzie pracował w drukarni do 1998.
W 1993 przeszedł do Prowincji Zwiastowania Pańskiego. Po powrocie do kraju przebywał jako emeryt najpierw krótko w Poznaniu (od 15 I 1998) i Bielsku-Białej (od 2 III 1998), a następnie w Chełmnie (od 24 IX 1998).
Br. Wróbel szczególnie pielęgnował modlitwę do Bożego miłosierdzia. Czas jego śmierci przypadł też w Godzinie miłosierdzia i w dzień odkupienia. Zawsze słuchał Radia Maryja. Br. Mieczysław został pochowany na cmentarzu na Błoniach w Bielsku-Białej.

2009 – Bp spiski František Tondra (+3 V 2012) poświęcił kościół Miłosierdzia Bożego w Spišskej Novej Vsi, na osiedlu Zapas, w parafii Smižany i uznał go za Diecezjalne Sanktuarium Miłosierdzia Bożego.

2009 – Ponad 90 wystawców pokazało swoją ofertę podczas XV Targów Wydawców Katolickich, które w dniach 17-19 kwietnia odbyły się na warszawskich Stegnach. Nagrodę Feniks 2009 otrzymało pallotyńskie wydawnictwo 'Apostolicum’ za pozycję: ’Biblia i jej kultura’, Tom I: Stary Testament, Tom II: Jezus i Nowy Testament; autorzy: Michel Quesnel, Philippe Gruson; tłum.: Joanna Domańska-Gruszka, Anna Loba, Patrycja Tomczak. To jedyna, jak dotąd, książka na polskim rynku, która tak głęboko i całościowo traktuje o kulturze, w której powstawały Księgi Biblijne. (pb)

2015 – W chełmińskim wieczerniku przeżywano uroczystość poświęcenia wyremontowanego kościoła. Data ta nie jest przypadkowa, ponieważ 70 lat wcześniej, 14 kwietnia 1945 r., została odprawiona pierwsza msza św. po opuszczeniu budynku przez Niemców. Od 21 grudnia 1946 r., dzięki posłudze biskupa chełmińskiego Kazimierza Kowalskiego, dotychczasowa kaplica została podniesiona do rangi kościoła parafialnego.
Uroczystość poświęcenia kościoła zgromadziła 32 kapłanów z różnych pallotyńskich parafii, na czele z księdzem prowincjałem Adrianem Galbasem SAC, którzy, wraz z biskupem ordynariuszem diecezji toruńskiej Andrzejem Suskim, koncelebrowali Eucharystię. (pb)

2018 – W dniach 16-18 kwietnia, pod hasłem: „Skarb w glinianym naczyniu”, w parafii Matki Bożej Fatimskiej w Baranowiczach odbyło się III Formacyjne Spotkanie Młodych Osób Konsekrowanych. Wśród 30 młodych osób konsekrowanych byli też księża pallotyni pracujący na Białorusi: ks. Yauheni Eismant SAC (Mińsk), ks. Iosif Parfianovich SAC (Żłobin), ks. Siarhei Bildzis SAC (Tołoczyn), ks. Dzianis Kryvanosau SAC (Bereza) oraz pallotynka s. Natalia Dremo SAC (Woronowo). (pb)

ks. dr Stanisław Tylus SAC / ks. mgr lic. Piotr Bełczowski SAC (aktualizacja) – Pallotyński Instytut Historyczny